منجی از دیدگاه ادیان صفحه 15

1- 26. جاماسب نامه فارسی، ص 89 - 88.

2- 27. زراتشت نامه،88 و 91، بیت 1400 و 1352.

3- 28. زندبهمن یسن، ف 4، بند 62.

در زراتشت نامه می خوانیم:

همیدون بیایند قوم عرب

برانگیخته شرّ و شور و شغب

تلی کشته گردد زهر دو گروه

زکشته به هر مرز بر، کوه کوه(1) و نیز می خوانیم: «چون هزاره تو به سر رسد (= به پایان رسد) ای سپیتمان زردشت! همه سرزمین های ایران به سمّ اسب ایشان کنده شود، و درفش ایشان به پدشخوارگر رسد».(2)

ج - واژگونی اصول

در جامعه مورد بحث، نه تنها شیرازه امور فردی و اجتماعی گسیخته است، بلکه پدیده های مختلف نیز واژگونه شده و جریان طبیعی خود را از دست می دهد.

در زندبهمن یسن می خوانیم: «و ابرکامکار وباد پرهیزکار به هنگام و زمان خویش باران کردن نشاید».(3)

و نیز آمده است:

برآید بسی ابر بر آسمان

که باران نبارد به هنگام آن(4)

و نیز می خوانیم: «و هوا آشفته (شود) و سرد باد و گرم باد وزد».(5)

و نیز می خوانیم: «..و تخم میوه ندهد، و میوه دانه به ده (دانه) هشت (دانه) بکاهد و دو بیفزاید و آن که بیفزاید سفید نباشد. و گیاهان و دارو درخت بکاهد