راز پنهانی و رمز پیدایی صفحه 115

قضایای متقن را به مردم و جوانان بگویید تا منقلب شوند.(1)

این که فرموده اند: «نه هر داستانی از هرکسی» ، به این جهت است که باب سوء استفاده و ادّعاهای باطل در این زمینه کاملا باز است. بنابراین نمی توان گفت که هر کس خبری از تشرّف خود خدمت امام عصر علیه السّلام داد، راست می گوید و باید سخنش را پذیرفت.

عدم جواز تکذیب مدّعی تشرّف

همان طور که تصدیق هر مدّعی تشرّفی جایز نیست، تکذیب او نیز مجاز نمی باشد. ما حق نداریم هرکس را که مدّعی رؤیت امام غایب علیه السّلام می شود، تکذیب کنیم و او را دروغگو بشماریم. نه چنین حقّی داریم و نه چنین وظیفه ای. در گذشته درباره تعبیر «ادّعای مشاهده» در توقیع امام عصر علیه السّلام به نایب چهارم خود سخن گفتیم و اشاره کردیم که عموم علما و بزرگان شیعه بر این موضوع اتّفاق نظر دارند که مراد از «مشاهده» در توقیع شریف، رؤیت غیر اختیاری-که در تشرّفات افراد اتّفاق می افتد-نمی باشد و لذا در مقام توضیح و بیان آن توقیع برآمده و تا جایی که نگارنده یافته است، تا هفت وجه در توجیه مراد امام علیه السّلام از تعبیر «مشاهده» بیان کرده اند.(2)

منظور از مشاهده ای که باید تکذیب شود

در این جا خوب است اظهارنظر برخی از اساتید فعلی حوزه علمیّه را در این خصوص نقل کنیم تا حجّتی باشد بر کسانی که اصرار بر لزوم تکذیب هر مدّعی رؤیتی دارند ولی خود در مصاحبه هایی که با این اساتید انجام داده اند با دیدگاه های مخالفی روبه رو شده اند که اطّلاع از برخی آنها در روشن تر شدن 8.