راز پنهانی و رمز پیدایی صفحه 256

بودن 313 یار را برای ظهور حضرت استنباط کنیم، ولی چنین تعبیری مطلقا در احادیث وارد نشده است و از قضیّه شرطیّه قبلی نیز این معنا استفاده نمی شود. اگر بخواهیم مطلب را با استفاده از نماد منطق گزاره ها توضیح دهیم، می توانیم بگوییم:

اگر

وجود 313 یار بااخلاص برای امام علیه السّلام=P

ظهور امام علیه السّلام=Q

آن گاه:

اگر امام علیه السّلام 313 یار داشته باشند، ظهور می کنند=(Q-P)

از این قضیّه شرطیّه(1) نمی توان نتیجه گرفت که: «اگر امام علیه السّلام 313 یار نداشته باشند، ظهور نمی کنند» چون شکل منطقی آن چنین است: (Q--P-) و این قضیّه با قضیّه(Q-P) هم ارز نیست. پس به فرض وجود قضایای شرطیّه ای به آن مضمونی که معمولا معنا می کنند، از آنها وجود 313 یار بااخلاص به عنوان شرط لازم برای ظهور حضرت استفاده نمی شود.

فراموش نشود که ادّعای مورد بحث، صرفا جنبه نقلی دارد و ما به همین دلیل، نقد خود را براساس مدلول احادیث، مطرح می کنیم. خارج از قلمرو دلالت احادیث نمی توان ادّعا کرد که شرط ظهور حضرت، فراهم آمدن 313 یار برای ایشان است. بنابراین اصل ادّعا به هیچ وجه جنبه عقلی ندارد که بخواهیم از دیدگاه عقل، مسأله را بررسی و نقد کنیم. البتّه اگر به فرض، کسی بخواهد به این ادّعا صبغه عقلی بدهد، آن گاه می توان گفت که این امر، خارج از قلمرو مستقلاّت عقلیّه است. بنابراین هیچ گونه ادّعای عقلی در این موضوع از اساس پذیرفته نیست. .