راز پنهانی و رمز پیدایی صفحه 293

دلیل اوّل بر ضرورت آمادگی عمومی مردم به عنوان شرط لازم ظهور

اوّلین دلیلی که برای اثبات این مدّعا مطرح شده، چنین است:

حجج الهی بدون خواست مردمان اقدام به قیام نمی کنند، چون آئین اسلام در واقع حکومت بر دلهاست و حکومت بر تن ها به دنبال آن تحقّق می پذیرد. و آن اسلام در روز واپسین مقبول است که سایه بر جان افکنده باشد نه سایه بر تن و در خلوتکده دل مورد پذیرش قرار گرفته باشد نه بر لقلقه زبان. خدای متعال در قرآن کریم می فرماید:

لا إِکْراهَ فِی اَلدِّینِ.(1)

هیچ اکراه (و فشار روحی) در پذیرش دین نیست.

... حکومت آل محمّد علیهم السّلام هم وسیله تحقّق آرمانهای پیغمبر اسلام و خواست الهی است و این مهم جز با رضامندی عموم خلق اقامه نمی شود.(2)

گاهی همین مطلب به صورت دیگری مطرح می شود:

یکی از مصالح غیبت، انتظار کمال استعداد بشر و آمادگی فکری او برای ظهور آن حضرت است زیرا روش و سیره آن حضرت مبنی بر رعایت امور ظاهریّه و حکم به ظواهر نیست، بلکه مبنی بر رعایت حقایق و حکم به واقعیّات. . . است. اگر شرایط و اوضاع و احوال مساعد نباشد و تأخیری که در ظهور آن حضرت حکمت الهیّه اقتضاء آن را دارد، واقع نشود، نتایج و فوایدی که از این ظهور منظور است، حاصل نمی گردد.(3)

این دو بیان با وجود تفاوت هایی که باهم دارند، در یک موضوع مشترک هستند و آن این که مردم باید از جهت «قابلی» برای حکومت جهانی امام عصر علیه السّلام آمادگی لازم را داشته باشند. این آمادگی عمدتا باید از جهت فکری و روحی به وجود آید تا زمینه برای پذیرش حکومت حضرت صاحب الامر علیه السّلام در مردم محقّق گردد. اگر چنین زمینه ای برای پذیرفتن حکومت آن حضرت فراهم نشود، نتایج و فوایدی که از آن، منظور است، حاصل نمی گردد. به بیان دیگر: 4.

1- بقره/256.
2- کمال هستی در عصر ظهور، ص 15 و 16.
3- نوید امن و امان، ص 183 و 184.