راز پنهانی و رمز پیدایی صفحه 345

صحیح نبودن تقسیم بندی تاریخ امامت به سه دوره

مدّعای دیگر نویسنده این است که امام باقر علیه السّلام در فرمایش خود، دوره های سه گانه تاریخ امامت را بیان کرده اند که در دوره سوم-که آن را دوره «عدالت» نامیده است-مردم، حقّ اهل بیت علیهم السّلام را خواهند داد.

سخن ما این است که اوّلا از کجای این حدیث، دوره های مختلف تاریخ امامت استنباط می شود؟ کدام لفظ و عبارت در حدیث بر سه دوره بودن تاریخ امامت دلالت می کند؟ با دقّت در متن حدیث روشن می شود که چنین معنایی به هیچ وجه از حدیث استنباط نمی شود و جز استحسانی که آن را بدون دلیل به حدیث نسبت داده اند، چیز دیگری نیست.

ثانیا صرف نظر از این که حدیث، دلالتی بر مدّعای نویسنده دارد یا ندارد، تقسیم کردن تاریخ امامت به سه دوره مختلف-با این نام گذاری خاص-از کجا آمده است؟ آیا دلیلی برای این تقسیم ارائه کرده اند؟ به عنوان بیان یک مورد نقص می توان گفت: آن چه که ایشان دوره «میش صفتی» نامیده و مدّعی شده که در آن، «مردم می خواهند حقّ ما را بدهند ولی حال آن را ندارند!» کدام دوره است؟

در چه زمانی مردم خواسته اند حقّ ائمّه علیهم السّلام را بدهند ولی حال آن را نداشته اند؟ آیا در دوران حکومت بنی العبّاس چنین بوده است؟ تاریخ گواهی می دهد که در اواخر دوران امامت یازده امام شیعه (یعنی زمان امامت امام جواد علیه السّلام تا امام حسن عسکری علیه السّلام) حاکمان ستمکار بنی العبّاس بدترین سخت گیری ها را در حقّ حضرات ائمّه علیهم السّلام اعمال می کردند و مردم نیز در مقایسه با اواخر دوران بنی امیّه اقبال کمتری نسبت به امامان علیهم السّلام نشان می دادند، آیا چنین زمانی را دوره «میش صفتی» می نامد در حالی که استقبال عمومی مردم از ائمّه علیهم السّلام در مقایسه با زمان امام باقر علیه السّلام و امام صادق علیه السّلام کمتر بود؟

روشن است که این تقسیم بندی هم چیزی جز یک استحسان براساس قبول یکسری پیش فرضها نیست و اگر بخواهیم حقیقت را بگوییم، باید تصریح کنیم که مردم در دوران امامت ائمّه علیهم السّلام به همه صورتها بوده اند. از همان ابتدای غصب