راز پنهانی و رمز پیدایی صفحه 61

رساند، از طرف خداوند به مقام منیع امامت، منتصب گردید. از این جا می توان نتیجه گرفت که مقام امامت حضرت ابراهیم علیه السّلام منوط و مشروط به اقرار و اعتراف ایشان به مقام دوازده امام علیهم السّلام-به خصوص حضرت بقیّه اللّه ارواحنا فداه- بوده است و با توجّه به این که بالاترین منصب های الهی، مقام امامت است، عظمت اقرار به ولایت دوازده امام علیهم السّلام-به ویژه حضرت مهدی علیه السّلام این نقطه امید و تحقّق بخش آرزوی همه انبیا و اولیای الهی-بیش از پیش روشن می گردد.

این دو نمونه-امتحان حضرت آدم علیه السّلام و حضرت ابراهیم علیه السّلام-را به این جهت نقل کردیم تا قداست و اهمیّت منحصربه فرد نور ولایت امام عصر علیه السّلام تا حدّی برای مان روشن شود و در نتیجه اوّلا به صرف ادّعا و گمان موهوم، خود را اهل ولایت ایشان نشماریم و بکوشیم با شناخت دقیق ارکان و لوازم قلبی و جوارحی آن، در مسیر منوّر شدن به نور ولایت آن حضرت، قدم برداریم. و ثانیا هر اندازه که به لطف خداوند، این نور را در قلب خویش می یابیم و هرقدر متّصف به اوصاف اهل ولایت هستیم، با به جای آوردن شکر آن، قدردان این نعمت بی نظیر الهی باشیم.

به هرحال، طبق فرمایش پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله و سلم تنها راه بهره وری از امام زمان علیه السّلام در زمان غیبت ایشان، روشنی گرفتن از نور ولایت آن بزرگوار است و در این تاریکی دوران غیبت، تنها نوری که انسان را از گمراهی نجات می دهد، همین نور ولایت می باشد.

تفاوت مؤمنان در بهره مندی از نور ولایت امام غایب علیه السّلام

براساس تشبیه امام غایب علیه السّلام به خورشید پشت ابر و بهره وری مؤمنان از نور ولایت ایشان، در زمان غیبت، میزان بهره مندی هرکس از وجود امام غایب علیه السّلام به میزان دارائیش از نور ولایت ایشان می باشد. بهره مؤمنان از این نور، متفاوت است و همین تفاوت، باعث اختلاف درجه افراد در بهره وری از امام غایب علیه السّلام می شود. محور و اساس ولایت امام علیه السّلام معرفت ایشان است و از آن جا که معرفت