سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 191

نُقِرُّ فِی الْأَرْحامِ ما نَشاءُ إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی ثُمَّ نُخْرِجُکُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ وَ مِنْکُمْ مَنْ یُتَوَفَّی وَ مِنْکُمْ مَنْ یُرَدُّ إِلی أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِکَیْلا یَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَیْئاً وَ تَرَی الْأَرْضَ هامِدَهً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ.

ای مردم، اگر از روز رستاخیز در تردید هستید ما شما را از خاک و سپس از نطفه، آن گاه از

لخته خونی و سپس از پاره گوشتی گاه تمام و گاه ناتمام بیافریده ایم. تا قدرت خود را برایتان آشکار کنیم و تا زمانی معین هر چه را خواهیم در رحم ها نگه می داریم. آن گاه شما را که کودکی هستید بیرون می آوریم تا به حدّ زورمندی خود رسید. بعضی از شما می میرند و بعضی به سالخوردگی برده می شوند تا آن گاه که هر چه آموخته اند فراموش کنند. و تو زمین را فسرده می بینی. چون باران به آن بفرستیم در اهتزاز آید و نمو کند و از هر گونه گیاه بهجت انگیز برویانیم.

مؤمنون، 16- 12 وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَهٍ مِنْ طِینٍ. ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَهً فِی قَرارٍ مَکِینٍ. ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَهَ عَلَقَهً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَهَ مُضْغَهً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَهَ عِظاماً فَکَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِینَ. ثُمَّ إِنَّکُمْ بَعْدَ ذلِکَ لَمَیِّتُونَ. ثُمَّ إِنَّکُمْ یَوْمَ الْقِیامَهِ تُبْعَثُونَ.

هر آینه ما انسان را از گل خالص آفریدیم. سپس او را نطفه ای در جایگاهی استوار قرار دادیم. آن گاه از آن نطفه لخته خون آفریدیم و از آن لخته خون، پاره گوشتی و از آن پاره گوشت، استخوان ها آفریدیم و استخوان ها را به گوشت پوشانیدیم، بار دیگر او را آفرینشی دیگر دادیم. در خور تعظیم است خداوند، آن بهترین آفرینندگان. و بعد از این همه شما خواهید مرد. باز در روز قیامت زنده می گردید.