سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 270

ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ. تَجْرِی بِأَعْیُنِنا جَزاءً لِمَنْ کانَ کُفِرَ. وَ لَقَدْ تَرَکْناها آیَهً فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ. فَکَیْفَ کانَ عَذابِی وَ نُذُرِ. «1»

پیش از این ها قوم نوح تکذیب کرده بودند. بنده ما را تکذیب کردند و گفتند: دیوانه است و به دشنامش راندند. و پروردگارش را خواند: من مغلوب شده ام، انتقام بکش. و ما نیز درهای آسمان را به روی آبی که به شدت می ریخت گشودیم. و از زمین چشمه ها شکافتیم تا آب به آن مقدار که مقدر شده بود گرد آمد. و او را به آن کشتی که

تخته ها و میخ ها داشت سوار کردیم. زیر نظر ما روان شد.

این بود جزای کسانی که کفر ورزیدند. و هر آینه کشتی را نشانه ای ساختیم. آیا هیچ پند گیرنده ای هست؟ پس عذاب و بیم دادن های من چگونه بود؟

کَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِینَ. إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَ لا تَتَّقُونَ. إِنِّی لَکُمْ رَسُولٌ أَمِینٌ. فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ. وَ ما أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلی رَبِّ الْعالَمِینَ. فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ. قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَکَ وَ اتَّبَعَکَ الْأَرْذَلُونَ. قالَ وَ ما عِلْمِی بِما کانُوا یَعْمَلُونَ. إِنْ حِسابُهُمْ إِلَّا عَلی رَبِّی لَوْ تَشْعُرُونَ. وَ ما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِینَ. إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِیرٌ مُبِینٌ. قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ یا نُوحُ لَتَکُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِینَ قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِی کَذَّبُونِ. فَافْتَحْ بَیْنِی وَ بَیْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِی وَ مَنْ مَعِیَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ. فَأَنْجَیْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِی الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ. ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِینَ. إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیَهً وَ ما کانَ أَکْثَرُهُمْ مُؤْمِنِینَ. وَ إِنَّ رَبَّکَ لَهُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ. «2»

قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند. آن گاه که برادرشان نوح به آن ها گفت: آیا پروا نمی کنید؟ من برای شما پیامبری امین هستم.

______________________________
(1) قمر/ 16- 9.
(2) شعراء/ 122- 105.