سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 274

عاد را به یاد بیاور که چون قوم خود را در احقاف بیم داد و پیش از او پیامبرانی بودند و رفتند و پس از او پیامبرانی آمدند که جز خدای یکتا را نپرستید که من از عذاب روزی بزرگ بر شما بیمناکم. گفتند: آیا آمده ای تا ما را از خدایانمان رویگردان سازی؟

اگر راست می گویی، هر چه به ما وعده داده ای بیاور. گفت: این را خدا می داند و من آن چه را بدان مبعوث شده ام به شما می رسانم ولی می بینم که مردمی نادان هستید. چون ابری دیدند که از جانب رودخانه هاشان می آید، گفتند: این ابری است باران زا. نه، این همان چیزی است که آن را به شتاب می طلبیدید. باد است و در آن باد عذابی دردآور. به فرمان پروردگارش همه چیز را هلاک می کند.

چنان شدند که اکنون جز خانه هاشان را نبینی. و ما مجرمان را این سان پاداش می دهیم. به آن ها چنان مکانتی داده بودیم که به شما نداده ایم. برایشان گوش و چشم و دل قرار دادیم ولی گوش و چشم و دلشان به حالشان هیچ سود نکرد، زیرا آیات خدا را انکار می کردند تا آن چه به مسخره اش می گرفتند آن ها را فرو گرفت. ما همه قریه هایی را که اطراف شما بودند هلاک کرده ایم و آیات را گونه گون بیان کردیم باشد که باز گردند. از چه روی آن خدایانی که سوای اللّه برای تقرب به خدایی گرفته بودند یاریشان نکردند بلکه از نظرشان گم شدند؟ این است دروغ و افترایشان.

3- قوم ثمود

وَ إِلی ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَهٌ مِنْ رَبِّکُمْ هذِهِ ناقَهُ اللَّهِ لَکُمْ آیَهً فَذَرُوها تَأْکُلْ

فِی أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ. وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأَکُمْ فِی الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُیُوتاً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِی الْأَرْضِ مُفْسِدِینَ. قالَ الْمَلَأُ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ