- مقدمه 1
- 1 وحی 4
- اشاره 4
- 2- وحی به زنبور عسل 10
- 1- وحی به مادر موسی 10
- 3- وحی به ملائکه 11
- 4- وحی به آسمان 11
- 6- وحی زکریا به قوم خود 12
- 5- وحی به حواریین 12
- 7- وحی به بنده خاص خدا 12
- 2 کتاب های آسمانی 35
- اشاره 51
- 3 قرآن معجزه جاوید محمّد (ص) 51
- 1- الفاظ قرآن 53
- 2- معانی قرآن 55
- 4 جمع آوری قرآن 62
- اشاره 68
- 5 اسامی و صفات قرآن 68
- 1- قرآن 69
- 3- کتاب 70
- 2- فرقان 70
- 5- تنزیل 71
- 6- کلام اللّه 71
- 4- ذکر 71
- 7- بیان 72
- 9- حکم 72
- اشاره 72
- 8- نور 72
- 1- مبین 73
- 2- حکیم 74
- 4- کریم 74
- 3- مبارک 74
- 6- عجب 75
- 5- مجید 75
- 8- عزیز 76
- 7- فصل 76
- 9- غیر ذی عوج 76
- 10- بشیر و نذیر 77
- اشاره 78
- اشاره 78
- 1- آیه 78
- 6 کیفیت صوری قرآن، آیه- سوره 78
- 1- علامت و نشانه 79
- 3- امر عجیب و شگفت آور 80
- 2- جماعت 80
- 2- سوره 83
- اشاره 83
- 3- مثانی 85
- 1- سبع طوال 85
- 3- مئون 86
- اشاره 86
- 4- مفصل 86
- 2- سوره ملک 87
- 1- سوره حمد 87
- 3- سوره صف 88
- ج: ترتیب نزول 89
- الف: ترتیب الفبایی 89
- ب: ترتیب موجود 89
- ج: سه حرفی 98
- الف: یک حرفی 98
- ب: دو حرفی 98
- 2- نام سوره ها 99
- ه: پنج حرفی 99
- د: چهار حرفی 99
- 3- اشاره به اسم و یا صفتی از خدا 99
- 1- جز خدا کسی نمی داند 99
- 4- حروف پراکنده اسم اعظم 100
- 5- سوگندهای قرآن 100
- 7- قرآن از همین حروف است 101
- 6- برای ساکت کردن مردم 101
- 7 ظاهر و باطن قرآن 103
- 8 آیات مکی و مدنی 106
- اشاره 113
- 9 آیات محکم و متشابه 113
- ب: همه قرآن متشابه است. 117
- ج: برخی از آیات محکم و برخی متشابهند 117
- الف: همه قرآن محکم است. 117
- 10ناسخ و منسوخ 120
- 11شأن نزول آیات 127
- اشاره 133
- 12تفسیر 133
- الف: نمونه های تفسیر شیعه 137
- ب- نمونه های تفسیر عرفانی 139
- 13تأویل 143
- اشاره 152
- 14محتویات قرآن 152
- 1- خدا 153
- اشاره 153
- الف- اسما و اوصاف مفرد و بسیط 154
- ب- اسما و صفات مرکب 158
- حشر، آیات 22- 24 162
- 2- رسولان الهی 165
- 3- محمّد (ص) 179
- 4- آفرینش 185
- اشاره 185
- الف: آفرینش آسمان ها و زمین 188
- پ: آفرینش هر چه در زمین است 189
- ب: آفرینش دریاها 189
- ت: آفرینش انسان 190
- ج: آفرینش شب و روز، و خورشید و ماه 192
- ث: آفرینش مرد و زن 192
- 5- انسان 193
- ک- آفرینش مرگ و زندگی 193
- 6- اجتماعیات 198
- 7- اخلاق و عرفان 203
- اشاره 203
- الف: در حوزه اخلاق 205
- ب: در حوزه عرفان 207
- 8- عقل و فلسفه 209
- اشاره 215
- 9- علم و دانش 215
- الف- آموختن علم به داود (ع) و سلیمان (ع) 221
- ب: آموختن و دادن حکم و علم به لوط (ع) 222
- پ: آموختن و ارائه علم و کتاب به موسی و عیسی (ع) 222
- ث: ارائه حکمت به لقمان (ع) 223
- ج: آموختن علم تأویل احادیث به یوسف (ع) 223
- ت: ارائه کتاب و حکم به یحیی (ع) 223
- الف: دعوت به تفکر 224
- چ: آموختن علم به خضر (ع) 224
- ب: دعوت به تعقل 226
- پ: دعوت به سیر و گشت 227
- ت: دعوت به نظر. 228
- ث: اولی الالباب 229
- ج: ذکر 230
- چ: فقه و تفقه 231
- ح: بصیرت 232
- خ: برهان 233
- ر: علم 234
- د: نهی 234
- ذ: توسّم 234
- ز: یقین و ایقان 236
- ژ: معرفت و عرفان 237
- الف: نگاه و دقت در خلقت خود 242
- ب: نگاه و دقت در خلقت حیوانات 247
- پ: نگاه و دقت در خلقت هستی 248
- 10- قصص و حکایات 253
- اشاره 261
- 11- تاریخ و امم 261
- 1- قوم نوح 269
- 2- قوم عاد 271
- 3- قوم ثمود 274
- 4- قوم لوط 276
- 5- قوم شعیب (مدین) 277
- 12- تمثیلات 284
- 13- دنیا و آخرت 287
- 15نزول، انزال و تنزیل 300
- 16سوگندهای قرآن 307
- اشاره 307
- الف: سوگند به مسائل اعتقادی. 310
- 1- سوگند به خدا 310
- 2- سوگند به رسول خدا، محمد مصطفی (ص) 311
- 3- سوگند به قیامت 311
- 5- سوگند به ملائکه 312
- 4- سوگند به قرآن 312
- 6- سوگند به ذات انسان 313
- 1- 1- آسمان 314
- ب- سوگند به مسائل طبیعی 314
- 1- 2- زمین 314
- 1: مکان ها 314
- 1- 3- کوه 315
- 1- 4- دریا 315
- 1- 5- شهر مکه 316
- 2- 1- صبح: سحرگاهان 316
- 2- زمانها 316
- 3- پدیده های طبیعی 317
- 2- 3- ضحی: 317
- 2- 4- عصر: 317
- 2- 2- فجر: 317
- 3- 1- لیل 317
- 4- 1- خورشید 318
- 3- 2- نهار 318
- 4- اشیاء و حیوان 318
- 4- 2- ماه 319
- 4- 3- ستارگان 319
- 4- 4- اسبان پیکارگر 320
- د- سوگند به پدر و مادر 320
- 1 و 2- تین و زیتون 320
- ج- سوگند به گیاهان 320
- 3- کتاب 321
- ه- سوگند به آثار فرهنگی 321
- 1 و 2- قلم و نوشته 321
- 17لغات غیر عربی قرآن 325
- اشاره 336
- 1- هدایت و رحمت 336
- 18اهداف قرآن 336
- 2- بشارت و انذار 338
- 3- ذکر 340
- 4- تفکر و اندیشه 341
- 19طبقات قراء 344
- 20اعجاز قرآن 351
- اشاره 351
- 1- معجزات حضرت موسی (ع) 353
- 2- معجزات حضرت عیسی (ع) 359
- 3- معجزات حضرت محمّد (ص) 360
- اشاره 409
- 21قرآن در کلام بزرگان 409
- 1- در کلام رسول خدا محمّد مصطفی (ص) 409
- 2- در کلام امیر المؤمنین علی (ع) 411
- 3- در کلام حضرت سجاد (ع) 414
در حقیقت مثل همان تشبیه و یا گونه ای خاص از تشبیه به حساب می آید.
در این باره در رسائل اخوان الصفا آمده است که: «بدان ای برادر که اگر در قرآن تأمل کنی در آن 360 مثل وجود دارد که خداوند بعضی را درباره صفات مؤمن و اهل خیر و امر آخرت و ثواب نیکان مثل می زند و بعضی را درباره صفات کافران و نفوس اشرار.»
تمثیل به طور کلی حکایت یا داستان کوتاه یا بلندی است که فکر یا پیامی اخلاقی، عرفانی، دینی، اجتماعی و سیاسی یا جز آن را بیان می کند. اگر این فکر یا پیام
به عنوان نتیجه منطقی حکایت یا داستان در کلام پیدا و آشکار باشد و یا به صراحت ذکر شود آن را مثل یا تمثیل می گوییم و اگر این فکر یا پیام در حکایت یا داستان به کلی پنهان باشد و کشف آن احتیاج به فعالیت اندیشه و تخیّل و تفسیر داستان داشته باشد، آن را تمثیل رمزی می نامیم. «1»
گویند هرگاه مثال درست به کار گرفته شود و هماهنگ با مقصود باشد قادر است حقیقت مطلب را از آسمان به زمین بکشد و به فهم عموم نزدیک کند. مثال قادر است که مسائل ذهنی و پیچیده را که از ذهن عموم دور است به ذهن نزدیک و ملموس نماید یعنی می تواند یک مسئله ذهنی را کاملا عینی و مشهود و حتّی محسوس نماید. و شاید همین مورد یکی از دلایل عمده نزول تمثیلات قرآنی باشد تا این کتاب را که از منشأ ماوراء الطبیعه و از ناحیه حق نازل شده است از حالت کاملا ذهنی و فلسفی پیچیده بیرون کند و به طبیعت و ادراک انسان نزدیک تر سازد. و صد البته در این کار کاملا موفق بوده است. به همین دلیل که ذکر شد یعنی از ذهنیت به عینیت در آوردن که در قالب تمثیل نهفته است می تواند نتایج دیگری نیز داشته باشد که ما به آن هم اشاره کردیم، یکی عمومی ساختن مسئله و دیگر سهل الوصول کردن مطلب است. و همین طور می توان با مثال درجه اطمینان به مسائل را بالا برد، چه مادامی که مسئله کاملا ذهنی است نمی تواند اطمینان بخش باشد ولی همین که آن مسئله
______________________________
(1) رمز و داستان های رمزی، ص 119.
سروش آسمانی سیری
در مفاهیم قرآنی، ص: 310
جنبه عینی و محسوس پیدا کرد این آرامش را حتی به ذهن می تواند منتقل نماید.
13- دنیا و آخرت
از جمله مسائل بسیار مهمی که در قرآن طرح شده و همه زوایای آن به خوبی بیان گشته است مسئله بنیادین دنیا و آخرت است. اهمیّت شناخت درست این بحث تا آن جاست که اگر کسی در فهم درست آن دچار مشکل شود این اشکال در رفتار و سلوک وی نیز پدید می آید و انحراف در ادراک این مقوله سبب انحراف در زندگی فرد می شود، لذا باید شناخت درستی از دنیا و آخرت، و هم از ارتباط دنیا و آخرت داشت تا به سبب این حدّ از فهم نسبت به آینده و نحوه زندگی و سلوک مواضع صحیحی را اتّخاذ کرد. ما در این بحث ابتدا به چندی از آیات برای بهتر طرح کردن مسئله اشاره خواهیم داشت سپس به مفهوم دنیا و آخرت خواهیم پرداخت و ارتباط دنیا و آخرت را شرح خواهیم داد.
کهف، 45- 46 وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَیاهِ الدُّنْیا کَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِیماً تَذْرُوهُ الرِّیاحُ وَ کانَ اللَّهُ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ مُقْتَدِراً. الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِینَهُ الْحَیاهِ الدُّنْیا وَ الْباقِیاتُ الصَّالِحاتُ خَیْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً وَ خَیْرٌ أَمَلًا.
برایشان زندگی دنیا را مثل بزن که چون بارانی است که از آسمان ببارد و با آن گیاهان گوناگون به فراوانی بروید. ناگاه خشک شود و باد بر هر سو پراکنده اش سازد و خدا به هر کاری تواناست. دارایی و فرزند پیرایه های این زندگانی دنیاست و کردارهای نیک که همواره بر جای می مانند نزد پروردگارت بهتر و امید بستن
به آن ها نیکوتر است.
کهف، 103- 108 قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکُمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمالًا. الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیاهِ الدُّنْیا وَ هُمْ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یُحْسِنُونَ صُنْعاً. أُولئِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا