سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 4

1 وحی

اشاره

وحی دارای معانی گوناگونی است امّا در اصل به معنای اشاره یا اشاره تند و سریع است، کتابت و رمزهم از جمله معانی آن به حساب می آید چه، آن ها نیز نوعی اشاره هستند. تفهیم خفی و کلام خفی نیز از معانی مهمّ و معتبر در وحی به شمار می روند.

با در نظر داشتن معانی ذکر شده، قرآن کریم در بسیاری موارد از وحی سخن می گوید و کم و کیف آن را به بهترین

وجه بیان می دارد. صاحبان معرفت از برای تفهیم این مسئله مطالب زیادی نوشته اند و گونه های متفاوت آن را به تحقیق کاویده اند و تقسیماتی هم برای آن نقل کرده اند. و این تقسیم بندی شاید به خاطر دایره وسیع وحی است، به ویژه با مختصّاتی که در قرآن کریم از آن سخن گفته شده است.

وحی گاهی به منزله الهامی است در دل افراد، و گاهی الهامی تکوینی و غریزی است در ذات حیوان. گاه نوعی تکلّم مرموز و ناشناخته و کاملا سرّی و پنهانی است و گاه ایما و اشاره با اعضا و جوارح است. گاهی نیز در حکم وسوسه و فتنه انگیزی های بی شمار شیطان در می آید. گاهی القا امری باطنی است به فرشتگان پاک سرشت و گاهی نیز سخن گفتن خود خداست با افرادی