سروش آسمانی سیری در مفاهیم قرآنی صفحه 73

حُکْماً عَرَبِیًّا وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَکَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا واقٍ. «1» هم چنین قرآن را به زبان عربی نازل کردیم. اگر پس از دانشی که به تو رسیده از پی خواهش های آنان بر وی در برابر خدا کارساز و نگهدارنده ای نخواهی داشت.

غیر از این، نام های دیگری نیز به قرآن کریم نسبت داده اند که به قول برخی از دانشمندان این نام ها به حدود پنجاه و پنج بالغ می شود. برخی از این نام ها بدین شرحند: مبین، متشابه، روح، مطهره، حق، علم، صحف، هدی، رحمه، شفا، مبارک، علی، مرفوعه، حکمه، حکیم، حبل، صراط، مستقیم، قیم، قول، فصل، نباء، احسن الحدیث، مثانی، وحی، عربی، بصائر، مکرمه، هادی، عجب، تذکره، عروه الوثقی، صدق، عدل، امر، منادی، بشری، مجید، نور، بشیر، نذیر، عزیز، بلاغ، قصص.

بدیهی است که بسیاری از این کلمات که به عنوان اسم معرفی شده اند جزو صفات قرآن محسوب می شوند نه اسم. اکنون به برخی از صفات قرآن کریم خواهیم پرداخت.

1- مبین

از جمله صفات مشهور و معروف قرآن «مبین» است، که بارها و بارها در قرآن تکرار شده است به مانند: حم وَ الْکِتابِ الْمُبِینِ «2»، تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ وَ قُرْآنٍ مُبِینٍ «3»، تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ ءٍ «4»، هذا بَیانٌ لِلنَّاسِ «5» و تِلْکَ آیاتُ الْقُرْآنِ وَ کِتابٍ مُبِینٍ «6».

آن چه که به خوبی پیداست این که قرآن صراحت بر روشن بودن و

______________________________
(1) رعد/ 37.
(2) زخرف/ 2.
(3) حجر/ 1.
(4) نحل/ 89.
(5) آل عمران/ 138.

-6

حجر/ 1.