درسنامه مهدویت صفحه 103

شود.(1)

در مسافرت کوتاهی که حضرت موسی  علیه السلام به همراه حضرت خضر علیه السلام سپری کرده اند، حضرت خضر کارهایی انجام داده که مورد اعتراض حضرت موسی قرار گرفته است، از جمله کشتن نوجوانی که در کوچه با همسالان خود مشغول بازی بود.

حضرت موسی به حضرت خضر گفت:

«أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَکِیَّهً بِغَیْرِ نَفْسٍ»؛

آیا انسان بی گناهی را کشتی که کسی را نکشته بود؟(2)

این تعبیر حضرت موسی  علیه السلام قابل توجیه است، زیرا به صورت پرسش مطرح شده است، ولی فراز بعدی احتیاج به تأمّل دارد که گفت:

«لَّقَدْ جِئْتَ شَیْئًا نُّکْرًا»؛(3)

به راستی کار ناپسندی انجام دادی.

سید مرتضی علم الهدی فرموده: این جمله در پاسخ یک شرط محذوف است، یعنی: اگر واقعا او را بدون دلیل کشته باشی، کار بسیار ناپسندی انجام داده ای.(4)

حضرت خضر با وحی الهی می دانست که آن نوجوان فاسد و کافر است(5) و بیم آن می رود که مادر و پدر با ایمانش را به کفر و طغیان وا دارد.(6)

1- [1] _ شیخ صدوق، کمال الدین، ج 2، ص 357.
2- [2] _ سوره ی کهف، آیه ی 74.
3- [3] _ همان.
4- [4] _ سید مرتضی، تنزیه الأنبیاء، ص 120.
5- [5] _ ثعلبی، الکشف و البیان، ج 6، ص 184 ؛ جامع البیان، ج 16، ص 3 _ 6.
6- [6] _ سوره کهف، آیه ی 80.