درسنامه مهدویت صفحه 106

ما در اینجا جمع شده ایم که با «مهدی» محمد بن عبداللّه بیعت کنیم!!.

امام  علیه السلام فرمود:

لا تَفْعَلُوا، فَإِنَّ هذا الْأَمْرَ لَمْ یَأتِ بَعْدُ، إنْ کُنْتَ تَری أنَّ إبْنَکَ هذا هُوَ الْمَهْدِیُّ، فَلَیْسَ بِهِ، وَ لا هذا أَوانُهُ،

نه، این کار را نکنید، هنوز وقت آن نرسیده است. اگر خیال می کنی که پسرت مهدی است، نه، او مهدی نیست و زمان مهدی نرسیده است.(1)

منصور آن روز پیراهن زردی بر تن اشت، امام  علیه السلام او را به عبداللّه نشان داد و فرمود: او هر دو پسرت را خواهد کشت.

عبداللّه نصیحت امام را گوش نداد، امام  علیه السلام فرمود:

این امر به تو و فرزندانت نمی رسد، بلکه به سفاح، سپس به منصور می رسد و این منصور پسرت را در أحجار الزّیت و آن دیگری را در طفوف می کشد.(2)

منصور پیش از آنکه به قدرت برسد، هر وقت می خواست از نفس زکیّه نام ببرد، می گفت:

مَهْدِیُّنا أهْلَ الْبَیْتِ؛

مهدی ما خاندان.(3)

هر وقت دیدگان امام صادق علیه السلام به نفس زکیّه می افتاد. دیدگانش پر از اشک می شد و می فرمود:

مردم در حق او حرف هایی می زنند، لکن او کشته خواهد شد.

ما نام او را در کتاب علی علیه السلام در میان خلفای اُمّت نیافتیم.(4)

1- [1] _ همان.
2- [2] _ ابوالفرج، مقاتل الطالبیین، ص 178 و 215.
3- [3] _ همان، ص 203.
4- [4] _ شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص 193.