درسنامه مهدویت صفحه 79

فرازی از حدیثی از امام صادق  علیه السلام می باشد که می فرماید:

خرُوُج رَجُلٍ مِنْ وُلْدِ عَمّی زَیْدٍ بِالْیَمَنِ وَ انْتِهابُ سِتارَهِ الْبیْتِ؛

از نشانه های ظهور خروج مردی از تبار عمویم زید در یمن و به یغما رفتن پرده ی کعبه می باشد.(1)

اگر منظور از این خروج کننده همان یمانی موعود باشد، حدیث صریح است که او از تبار زید شهید می باشد.

در مورد نام و لقب او نیز هیچ سرنخی از روایات معصومین به دست ما نرسیده، جز پیشگویی «سطیح کاهن» که برای «ذی یَزَن» پادشاه یمن می گوید:

آن گاه پادشاهی از یمن، از صنعاء و عدن پدیدار شود که چون پنبه سفید باشد، نامش حسن یا حسین می باشد.

با خروج او امواج فتنه ها درهم می شکند، آنگاه حضرت مهدی، آن هادی هدایتگر، آن فرخنده ی مبارک، آن سید علوی ظاهر می شود.(2)

در برخی از نقل ها از أرطاه نقل شده که وی «أمیرُ الْعُصَب» می باشد.(3)

کعب الاحبار نیز از او به عنوان: «أمیرُ الْعُصَب» تعبیر نموده است.(4)

با توجه به واژه ی «عُصَب» که به معنای یمنی ها می باشد.(5) معنای امیرالعصب «فرمانده سپاه یمنی ها» خواهد بود.

در احادیث فراوان از سپاه یمانی ستایش شده و در حدیثی آمده است:

اهالی یمن از او (یمانی) اطاعت می کنند، سپاهیان از یمن پیشاپیش او حرکت

1- [1] _ سید ابن طاووس، فلاح السّائل، ص 171.
2- [2] _ برسی، مشارق انوار الیقین، ص 247.
3- [3] _ نعیم بن حمّاد، الفتن، ج 1، ص 401، ح 1208.
4- [4] _ همان.
5- [5] _ سید ابن طاووس، التّشریف بالمنن، ص 77، ب 20، ح 22.