درسنامه مهدویت صفحه 83

بانگ آسمانی در لسان وحی

برخی از آیات نورانی قرآن کریم در لسان روایات به بانگ آسمانی تفسیر شده است که از آن جمله است:

1. «وَاسْتَمِعْ یَوْمَ یُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَّکَانٍ قَرِیبٍ یَوْمَ یَسْمَعُونَ الصَّیْحَهَ بِالْحَقِّ ذَلِکَ یَوْمُ الْخُرُوجِ »؛

هنگامی که منادی از جایگاه نزدیکی ندا سر می دهد، گوش فراده. هنگامی که آن بانگ را به حق می شنوند، آن روز، روز خروج است.(1)

در تفسیر این آیه ی شریفه آمده است که:

منادی قائم  علیه السلام را با نام خود و نام پدرش ندا می کند.(2)

و در تفسیر آیه ی دوم آمده است:

منظور از صیحه بانگ آسمانی مربوط به قائم  علیه السلام است.(3)

قندوزی از امام صادق  علیه السلام روایت کرده که فرمود:

در آن روز منادی با نام و نام پدر قائم  علیه السلام ندا سر می دهد و منظور از صیحه نیز بانگ آسمانی است و منظور از روز خروج؛ روز خروج قائم علیه السلام می باشد.(4)

آن گاه از امام رضا علیه السلام روایت کرده که فرمود:

منظور از یوم الخروج، روز خروج فرزندم مهدی قائم علیه السلام می باشد.(5)

1- [1] _ سوره ق، آیه ی 41 و 42.
2- [2] _ علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج 2 ص 327؛ فیض کاشانی، الصّافی، ج 6، ص 543.
3- [3] _ بحرانی، البرهان، ج 9، ص 204؛ همو، المحجّه فیما نزل فی القائم الحجّه، ص 209.
4- [4] _ قندوزی، ینابیع الموده، ج 3، ص 251، ب 71، ح 50.
5- [5] _ همان، 297، ب 78، ح 8.