درسنامه مهدویت صفحه 84

2. «إِنْ نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِّنْ السَّمَاء آیَهً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ»؛

اگر بخواهیم از آسمان برای آنها نشانه ای نازل می کنیم که گردن هایشان در برابر آن منقاد می شود.(1)

مولای متقیان در تفسیر این آیه فرمود:

هِیَ آیَهٌ تُخْرِجُ الْفَتاهَ مِنْ خِدْرِها، وَ تُوقِظُ النّائِمَ، وَ تُفْزِعُ الْیَقْظانَ؛

آن نشانه ای است که دوشیزگان را از سرا پرده ها بیرون می کند، خفتگان را بیدار می نماید و بیداران را به وحشت می اندازد.(2)

امام باقر  علیه السلام در تفسیر این آیه فرمود:

این آیه پیرامون قائم آل محمد، صلوات اللّه علیهم، نازل شده، که به نام او از آسمان ندا می شنوند.(3)

محتوای بانگ آسمانی

در احادیث فراوان از محتوای بانگ آسمانی سخن رفته، از جمله آمده است که:

1. منادی آسمانی همگان را به سوی آن حضرت فرا می خواند و ندا سر می دهد:

اَلا اِنَّ حُجَّهَ اللّه ِ قَدْ ظَهَرَ عِنْدَ بَیْتِ اللّه ِ فَاتَّبِعُوهُ، فِاِنَّ الْحَقَّ مَعَهُ وَ فیهِ؛

آگاه باشید که حجت خدا کنار خانه ی خدا ظهور کرده، از او پیروی کنید که حق با اوست.(4)

1- [1] _ سوره ی شعراء، آیه ی 4.
2- [2] _ نعمانی، الغیبه، ص 251، ب 14، ح 8.
3- [3] _ شیخ حر عاملی، اثبات الهداه، ج 3، ص 563، ب 32، ح 642.
4- [4] _ همان، طبرسی، اعلام الوری، ج 2، ص 241؛ حزّاز، کفایه الأثر، ص 271..