مسجد مقدس جمکران تجلیگاه صاحب الزمان (عج) صفحه 70

خوشی دارم ، تنها با حضرت بقیه الله ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء صحبت می کردم ، با آن حضرت مناجات می نمودم ، تا رسیدم به مقابل محراب ، این اشعار را می خواندم و اشک می ریختم .

با خداجویان بی حاصل مها تا کی نشینم

باش یکساعت خد را تا خدا را با تو ببینم

تا اینجا رسیدم که :

ای نسیم کوی جانان بر سر خاکم گذر کن

آب چشم اشکبارم بین و آه آتشینم

ناگهان صدائی از طرف محراب بلند شد و پاسخ مرا داد ، من طاقت نیاوردم و از هوش رفتم . معلوم شد که تمام راه را در خدمت حضرت بقیه الله (ع) بوده ، ولی کسی که صدای آن حضرت را می شنود از هوش می رود چگونه طاقت دارد که خود آن حضرت را ببیند ، لذا مردمی که آقا را نمی شناختند حضرت را در راه می دیدند .

ولی خود او تنها از لذت مناجات با حضرت حجه بن الحسن علیهماالسلام برخوردار بود . (1)

نتیجه توسل به امام زمان (ع) در مسجد جمکران

حضرت حجه الاسلام و المسلمین آقای حاج سید حسن ابطحی فرمودند :

آن وقتها در قم وقتی طلبه ای ازدواج می کرد ، دیگر به او در مدرسه جا نمی دادند و طبعا می خواست برای خود و همسرش خانه ای تهیه کند که هم در آن زندگی نماید و هم یک اطاق لااقل برای مطالعه و پذیرایی و