- دیباچه 1
- فرهنگ دعا 3
- مقدّمه 3
- چه بخواهیم؟ 5
- دعاهای قرآنی 6
- اشاره 8
- فراخوان الهی 8
- 1. نیکی دنیا و آخرت 11
- 2. صبر و ثبات 14
- 3. بار مسئولیّت 17
- 4. نگهبانی از حریم دل 20
- 5. ایمان و غفران 23
- 6. نسل پاک 25
- 7. ایمان و اطاعت 28
- 8. گناه و اسراف 31
- اشاره 31
- ج) ثبات قدم و پایداری 32
- ب) آمرزش اسراف 32
- الف) آمرزش گناهان 32
- د) پیروزی بر کافران 33
- 9. لبیّک به ندای آسمان 35
- 10. رستگاری اخروی 38
- 11. ستم به خویشتن 41
- 12. دوری از ستمگران 44
- 13. صبر و عاقبت به خیری 46
- 14. ولایت الهی 49
- 15. نسل با ایمان 52
- 16. هدایت الهی 55
- 17. شرح صدر 58
- 18. وسوسههای شیطان 61
- 19. عذاب دوزخ 64
- 20. خانواده باتقوا و نمونه 67
- 21. شکر و رضا 70
- 22. حق نعمت خدا 73
- 23. توبه، زمینهساز رحمت الهی 76
- 24. دلهای بیکینه 79
- 25. توکّل و انابت 82
- 26. دعا در حق دیگران 85
- منابع 87
دارند، از خداوند هم در دنیا و هم در آخرت، «حسنه» میطلبند.
«دنیانگری»، نشانه محدودیت بینش انسان است. هستی، تنها در محدوده این جهان خلاصه و محصور نمیشود. آخرت، نتیجه اعمال ما در مرحله دنیاست. باید از خدا خواست که هم در دنیا از سعادتمندان باشیم و هم در آخرت به سعادت و رستگاری برسیم که اوج سعادت ابدی، رسیدن به رضوان الهی و رهایی از دوزخ است. چه سود اگر به همه نعمتها دست یابیم، ولی آخرتمان تباه و سیاه باشد؟
«حَسنه» یعنی خوب و خوبی مطلق.
در روایتها برای حسنه دنیوی و حسنه اخروی مصادیقی بیان شده است.
امام صادق (ع) فرمودهاند:
إنَّهَا السَّعَةُ فِی الرِّزْقِ وَ الْمَعاشِ وَ حُسْنُ الْخُلْقِ فِی الدُّنْیا، وَ رِضْوانُ اللهِ وَ الْجَنَّةُ فِی الآخِرَة. (1)حسنه در دنیا، عبارت است از وسعت در رزق و زندگی و اخلاق نیکو و حسنه آخرت، عبارت است از رضوان الهی و بهشت.
1- مجمع البیان، طبرسی، ج 1، ص 297.