دعاهای قرآنی صفحه 17

3. بار مسئولیّت‌

رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إنْ نَسینا أوْ أخْطَأْنا رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَیْنا إصْرًا کَما حَمَلْتَهُ عَلَی الَّذینَ مِنْ قَبْلِنا رَبَّنا وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ وَ اعْفُ عَنّا وَ اغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا أنْتَ مَوْلانا فَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرینَ (بقره: 286)

پروردگارا! اگر فراموش یا خطا کردیم، ما را مؤاخذه مکن. پروردگارا! بار و تکلیف سنگین بر دوش ما مگذار، آن‌گونه که بر دوش پیشینیان ما نهادی، پروردگارا! تکلیفی بیش از طاقتمان بر ما منه، از ما درگذر، ما را ببخشای و ما را رحم کن، تو مولای مایی، پس، ما را بر کافران پیروز گردان.

خواسته‌های این دعا:

1. مؤاخذه نکردن خدا از ما، در صورتِ فراموشی و خطا؛

2. رهایی از بار سنگینی که بر دوش امّت‌های پیشین نهاده می‌شد؛