- دیباچه 1
- فرهنگ دعا 3
- مقدّمه 3
- چه بخواهیم؟ 5
- دعاهای قرآنی 6
- اشاره 8
- فراخوان الهی 8
- 1. نیکی دنیا و آخرت 11
- 2. صبر و ثبات 14
- 3. بار مسئولیّت 17
- 4. نگهبانی از حریم دل 20
- 5. ایمان و غفران 23
- 6. نسل پاک 25
- 7. ایمان و اطاعت 28
- اشاره 31
- 8. گناه و اسراف 31
- ب) آمرزش اسراف 32
- ج) ثبات قدم و پایداری 32
- الف) آمرزش گناهان 32
- د) پیروزی بر کافران 33
- 9. لبیّک به ندای آسمان 35
- 10. رستگاری اخروی 38
- 11. ستم به خویشتن 41
- 12. دوری از ستمگران 44
- 13. صبر و عاقبت به خیری 46
- 14. ولایت الهی 49
- 15. نسل با ایمان 52
- 16. هدایت الهی 55
- 17. شرح صدر 58
- 18. وسوسههای شیطان 61
- 19. عذاب دوزخ 64
- 20. خانواده باتقوا و نمونه 67
- 21. شکر و رضا 70
- 22. حق نعمت خدا 73
- 23. توبه، زمینهساز رحمت الهی 76
- 24. دلهای بیکینه 79
- 25. توکّل و انابت 82
- 26. دعا در حق دیگران 85
- منابع 87
بهشتیان، از جمله: صبر، صداقت، قنوت و عیادت، انفاق و استغفار در سپیدهدمان را برمیشمارد.
خواستههای این آیه عبارت است از:
1. آمرزش گناهان؛
2. نجات یافتن از آتش.
خداوند، آمرزنده است. پس آمرزش گناهان را هم، باید از او خواست.
خداوند، مالک روز جزاست و حساب و کتاب بندگان و داوری روز قیامت، بر عهده خود اوست و دوزخ را هم برای عقاب کافران و ستمگران و گنهکاران آفریده است. پس اگر رحمت او دستگیر ما نشود و گناهان آمرزیده نگردند، گرفتار دوزخ خواهیم شد.
پس، عالیترین خواسته را از او میخواهیم که «آمرزش» و رهایی از جهنّم است.
حضرت علی (ع) فرمودهاند:
هیچ خیری که بعد از آن آتش باشد، خیر نیست و هیچ شرّ و بدی که پس از آن بهشت باشد، بد نیست. هر نعمتی کمتر از بهشت، ناچیز است و هر بلایی کمتر از آتش، عافیت است.(1)
1- ما خیرٌ بخیرٍ بَعدَهُ النَّارُ وَ مَا شَرٌّ بِشَرٍّ بَعْدَهُ الْجَنَّةُ وَ کُلُّ نَعِیمٍ دُونَ الْجَنَّةِ فَهُوَ مَحْقُورٌ وَ کُلُّ نَعِیمٍ دُونَ الْجَنَّةِ فَهُوَ مَحْقُورٌ وَ کُلُّ بَلاءٍ دُونَ النَّارِ عَافِیَةٌ. نهج البلاغه، صبحی صالح، حکمت 387.