دعاهای قرآنی صفحه 35

9. لبیّک به ندای آسمان‌

رَبَّنا إنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلإیمانِ أنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ اْلأَبْرارِ (آل‌عمران: 193)

پروردگارا! ما نداکننده‌ای را شنیدیم که به ایمان فرا می‌خواند که: به پروردگارتان ایمان آورید. پس ما هم ایمان آوردیم. پس گناهان ما را بیامرز و بدی‌های ما را بپوشان و از آنها درگذر و ما را با نیکان بمیران.

این آیه، از آیه‌های پایانی سوره مبارکه آل عمران است که مستحب است هنگام برخاستن برای نماز شب و تهجّد، تلاوت شود. این آیه از زبان سحرخیزان عاشق و عارفی است که همواره به یاد خدایند و شب و روز، نشسته و ایستاده و خوابیده، او را یاد می‌کنند و به هدف‌داری خلقت باور دارند و خدا را تسبیح گفته، از عذاب دوزخ به او پناه می‌برند.

منظور از «منادی»، که مردم را به ایمان به خدا