دعاهای قرآنی صفحه 41

11. ستم به خویشتن‌

رَبَّنا ظَلَمْنا أنْفُسَنا وَ إنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرینَ (اعراف: 23)

پروردگارا! ما بر خویش ستم کرده‌ایم. اگر ما را نیامرزی و رحم نکنی از زیان‌کاران خواهیم بود.

ظلم و ستم، گاهی نسبت به دیگری است و گاهی بر خویشتن است.

کسی که دعوت الهی انبیا را نادیده می‌گیرد و از سعادت ابدی و رحمت خداوند دور می‌شود، از فیض خدا محروم شده و در واقع، به خود ستم کرده است. هرکس گناه کند و مستحقّ عذاب شود، ظلم به نفس کرده است. رفع این ظلم هم، در آن است که انسان توبه کند و راه خیر و پاکی پیش گیرد، تا موجبات رحمت و آمرزش الهی را فراهم آورد.

تو آن خدای خالق و رحمانی

من بنده حقیر و پشیمانم با این همه گناه که من دارم چون ادّعا کنم که مسلمانم؟