دعاهای قرآنی صفحه 42

بگذشته از شماره و حدّ و حصر

اندازه خطا و گناهانم شاید مرا نگاه تو گیرد دست ورنه فریب خورده شیطانم آیه یاد شده و دعای آن، از قول حضرت آدم و حوّا 8 است. خداوند آنها را از نزدیک شدن به درختی در بهشت منع کرده بود. اما شیطان آنها را وسوسه کرد. بدین ترتیب، از آن درخت خوردند و از سوی خداوند به خروج از بهشت محکوم شدند. خداوند به آنها یادآوری کرد که: «من گفته بودم شیطان، دشمن آشکار شماست؛ چرا از او پیروی کردید؟» (1)آن دو، زبان به اظهار پشیمانی گشودند و گفتند که ما به خودمان ستم کردیم و امید به رحمت و آمرزش تو داریم.

البته آنچه آن دو انجام دادند، «ترک اولی» بود نه حرام، وگرنه پیامبران الهی معصوم‌اند و مرتکب معصیت نمی‌شوند. ظلم به نفس هم، که آمده، محرومیت از ثواب الهی به خاطر نزدیک شدن به درختی است که از آن نهی شده بودند.

درباره «ظلم به نفس»، روایت‌های بسیار وجود دارد. در این زمینه، از امیرمؤمنان (ع) نقل شده است: