- دیباچه 1
- فرهنگ دعا 3
- مقدّمه 3
- چه بخواهیم؟ 5
- دعاهای قرآنی 6
- فراخوان الهی 8
- اشاره 8
- 1. نیکی دنیا و آخرت 11
- 2. صبر و ثبات 14
- 3. بار مسئولیّت 17
- 4. نگهبانی از حریم دل 20
- 5. ایمان و غفران 23
- 6. نسل پاک 25
- 7. ایمان و اطاعت 28
- اشاره 31
- 8. گناه و اسراف 31
- ج) ثبات قدم و پایداری 32
- ب) آمرزش اسراف 32
- الف) آمرزش گناهان 32
- د) پیروزی بر کافران 33
- 9. لبیّک به ندای آسمان 35
- 10. رستگاری اخروی 38
- 11. ستم به خویشتن 41
- 12. دوری از ستمگران 44
- 13. صبر و عاقبت به خیری 46
- 14. ولایت الهی 49
- 15. نسل با ایمان 52
- 16. هدایت الهی 55
- 17. شرح صدر 58
- 18. وسوسههای شیطان 61
- 19. عذاب دوزخ 64
- 20. خانواده باتقوا و نمونه 67
- 21. شکر و رضا 70
- 22. حق نعمت خدا 73
- 23. توبه، زمینهساز رحمت الهی 76
- 24. دلهای بیکینه 79
- 25. توکّل و انابت 82
- 26. دعا در حق دیگران 85
- منابع 87
17. شرح صدر
رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری* وَ یَسِّرْ لی أمْری* وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانی* یَفْقَهُوا قَوْلی (طه: 25- 28)
پروردگارا! سینهام را گشاده گردان و کارم را آسان ساز و گِرهِ از زبانم بگشای، تا سخن مرا بفهمند.
خداوند، حضرت موسی و هارون 8 را مأمور کرد که نزد فرعون بروند و او را به یکتاپرستی دعوت کنند.
آنگونه که از روایتها و تاریخ برمیآید و قرآن هم به آن اشاره دارد، حضرت موسی (ع) اندکی لکنت زبان داشت، (1)ولی هارون فصیح و زبانآور بود. این بود که موسای کلیم از خدا خواست تا در این دعوت، اجازه دهد برادرش هارون را هم، همراه خود ببرد، تا بهتر بتوانند فرعون را به توحید فرا بخوانند.
1- مجمع البیان، ج 4، ص 8.