دعاهای قرآنی صفحه 59

دعایی که در این آیه‌ها آمده، از زبان حضرت موسی (ع) است. آنچه او خواسته است، عبارت است از: «شرح صدر»، «آسانی امور»، «زبان گویا و فصیح».

شرح صدر، به معنای داشتن قوت قلب و ظرفیت و تحمّل بسیار برای شنیدن حرف‌های دیگران یا برخوردهای نامناسب یا مصائب و سختی‌هاست و از ضرورت‌های مهم برای رهبران و مصلحان است. خداوند به پیامبر اکرم (ص) نیز، این موهبت را عطا کرده بود: أ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ (شرح: 1).

موسای کلیم می‌دانست که در راه رسالت خویش و دعوت فرعونیان، با سختی‌هایی روبه‌رو خواهد شد. ازاین‌رو، درخواست شرح صدر از خدا کرد و نیز از خداوند خواست تا کار او را آسان سازد و مشکلات را از سر راهش بردارد و زبانش را به نطق و سخن، گویا سازد تا لکنت زبانش- که از دوران کودکی داشت- در دعوت فرعون به راه خدا، مشکل‌ساز نباشد.

از این آیه قَدْ اوتیتَ سُؤْلَکَ یا مُوسی؛ «ای موسی! خواسته‌ات به تو داده شد»، برمی‌آید که مشکل زبانی آن حضرت حلّ و زبانش گویا شد. (1)باید از خدا خواست تا در برابر سختی‌ها،