- دیباچه 1
- فرهنگ دعا 3
- مقدّمه 3
- چه بخواهیم؟ 5
- دعاهای قرآنی 6
- اشاره 8
- فراخوان الهی 8
- 1. نیکی دنیا و آخرت 11
- 2. صبر و ثبات 14
- 3. بار مسئولیّت 17
- 4. نگهبانی از حریم دل 20
- 5. ایمان و غفران 23
- 6. نسل پاک 25
- 7. ایمان و اطاعت 28
- 8. گناه و اسراف 31
- اشاره 31
- ب) آمرزش اسراف 32
- ج) ثبات قدم و پایداری 32
- الف) آمرزش گناهان 32
- د) پیروزی بر کافران 33
- 9. لبیّک به ندای آسمان 35
- 10. رستگاری اخروی 38
- 11. ستم به خویشتن 41
- 12. دوری از ستمگران 44
- 13. صبر و عاقبت به خیری 46
- 14. ولایت الهی 49
- 15. نسل با ایمان 52
- 16. هدایت الهی 55
- 17. شرح صدر 58
- 18. وسوسههای شیطان 61
- 19. عذاب دوزخ 64
- 20. خانواده باتقوا و نمونه 67
- 21. شکر و رضا 70
- 22. حق نعمت خدا 73
- 23. توبه، زمینهساز رحمت الهی 76
- 24. دلهای بیکینه 79
- 25. توکّل و انابت 82
- 26. دعا در حق دیگران 85
- منابع 87
سعادت آنها!
مردم، بیش از آنکه تحت تأثیر سخن، نصیحت و تبلیغهای گفتاری و نوشتاری قرار بگیرند، از عمل افراد صالح الگوبرداری میکنند.
«دو صد گفته، چون نیم کردار نیست».
کلام امام صادق (ع) که فرمودهاند: «دعوتکننده مردم باشید، ولی نه با زبانتان، بلکه با عملتان»، به همین جنبه الگویی انسانهای مؤمن و شیعیان خالص اشاره دارد.
تعدادی از افراد، در راه خلاف و مسیر جهنّم سرمشق دیگران میشوند و تعدادی دیگر هم، در راه خدا، سعادت و بهشت اسوه و پیشوای مردماند.
و تفاوت میان این دو قشر، از زمین تا آسمان است.