دعاهای قرآنی صفحه 77

بر دوش می‌کشند؛ فرشتگان مقرّب پروردگار که مأموران ویژه خدا در نظام هستی‌اند و پیوسته به تسبیح و ثنا و ستایش حق مشغول‌اند و در حق مؤمنان، دعا و استغفار می‌کنند. در این آیه، که از زبان آنهاست، برای اهل توبه و پیروان راه خدا، طلب آمرزش و نجات از عذاب جهنّم شده است.

پیش از این خواسته، دو صفت برای خداوند آمده است:

1. وسعتِ رحمت الهی؛ که همه کائنات را فراگرفته است، شبیه آیه دیگری که می‌فرماید: وَ رَحْمَتی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‌ءٍ (اعراف: 156).

2. علم گسترده و بی‌نهایت خداوند؛ که شامل هر چیزی است و شبیه آیه دیگری که می‌فرماید: وَسِعَ کُلَّ شَی‌ءٍ عِلْماً (طه: 98).

فرشتگان حاملان عرش، بیش از دیگران به جبروت و قدرت مطلقه پروردگار و علم و رحمت واسعه او آگاه‌اند. از این‌رو، پس از ستایش خداوند به این دو صفت (وسعت رحمت و علم)، از آستان او می‌خواهند که اهل توبه و اهل تقوا را مشمول آمرزش خویش قرار دهد.

توبه، راهی برای بیرون رفتن از بیراهه عصیان و