- دیباچه 1
- فرهنگ دعا 3
- مقدّمه 3
- چه بخواهیم؟ 5
- دعاهای قرآنی 6
- اشاره 8
- فراخوان الهی 8
- 1. نیکی دنیا و آخرت 11
- 2. صبر و ثبات 14
- 3. بار مسئولیّت 17
- 4. نگهبانی از حریم دل 20
- 5. ایمان و غفران 23
- 6. نسل پاک 25
- 7. ایمان و اطاعت 28
- 8. گناه و اسراف 31
- اشاره 31
- ج) ثبات قدم و پایداری 32
- ب) آمرزش اسراف 32
- الف) آمرزش گناهان 32
- د) پیروزی بر کافران 33
- 9. لبیّک به ندای آسمان 35
- 10. رستگاری اخروی 38
- 11. ستم به خویشتن 41
- 12. دوری از ستمگران 44
- 13. صبر و عاقبت به خیری 46
- 14. ولایت الهی 49
- 15. نسل با ایمان 52
- 16. هدایت الهی 55
- 17. شرح صدر 58
- 18. وسوسههای شیطان 61
- 19. عذاب دوزخ 64
- 20. خانواده باتقوا و نمونه 67
- 21. شکر و رضا 70
- 22. حق نعمت خدا 73
- 23. توبه، زمینهساز رحمت الهی 76
- 24. دلهای بیکینه 79
- 25. توکّل و انابت 82
- 26. دعا در حق دیگران 85
- منابع 87
فراخوان الهی
اشاره
ادْعُونِی اسْتَجِبْ لَکُمْ (غافر: 60)
مرا بخوانید، تا شما را اجابت کنم.
خدا را شاکریم که هم اجازه داده او را بخوانیم و هم ما را به «دعا» فراخوانده است.
دعا از ماست، اجابت از او.
هر چند در این آیه، استجابت خدا در پی دعای بندگان آمده است، اما چه بسا دعا میشود و از اجابت خبری نیست و این به دلایل متعدّدی میتواند باشد که در روایتها نیز آمده است، از جمله:
1. جدّی نبودن انسان در دعا؛
2. فراهم نبودن شرایط کامل برای دعا؛
3. به مصلحت نبودن استجابت دعا؛
4. اجابت میشود، ولی با تأخیر؛
5. خدا آن خواسته را نمیدهد، ولی به جای آن، خواسته و نعمت بهتری را عطا میکند؛