دعاهای قرآنی صفحه 84

بت‌شکن بزرگ تاریخ و موّحدانِ همراه او است. قرآن، با معرفی کردن او به عنوان «اسوه»، برائت او و همراهانش را از مشرکان و بت‌پرستان نقل کرده و فاصله و مرز اعتقادی موحّد و مشرک را ترسیم می‌نماید. در پایان آیه نیز چنین آمده است:

پروردگارا! توکّل و توبه و انابت ما به درگاه توست و سرانجام امور هم به تو باز می‌گردد، ما را دچار عذاب و آزار کافران مساز و ما را بیامرز.

چه بسا، اگر انسان از سوی دشمنان دین خدا، گرفتار عذاب و شکنجه شود، از دین برگردد و اگر تحت سلطة آنها قرار گیرد، در دین‌داری ضعیف شود. اینجاست که اگر مؤمن، به خدا اعتماد و توکّل کند، او را یاور و پشتیبان خویش خواهد یافت.

ای ذکر جان‌فزای تو مفتاح باب‌ها وی نام دل‌فروز تو زیب کتاب‌ها

جایی که قهر توست، چه شادی و راحتی جایی که لطف توست چه غم از عذاب‌ها