حزب رستاخیز؛ اشتباه بزرگ صفحه 184

سپس دکتر جمشید آموزگار) نوشت و در مکتوبات اندرزگونه خود درباره دلایل ناکارآیی حزب رستاخیز و عدم توجه جدی مردم به این حزب هشدارهایی داد.(1)

یکی دیگر از مخالفان جدی روش سیاسی حاکم بر کشور که در آن روزگار، طی نامه هایی خطاب به شاه، برپایی حزب رستاخیز را مورد انتقاد قرار می داد، علی اصغر حاج سید جوادی

بود. در مکتوبات طولانی حاج سید جوادی به شاه که مملو از انتقاد از کاستیهای نظام سیاسی

و ناکارآیی مجموعه دولت و حکومت و میل حاکمیت به بهره گیری از روشهای استبدادی است، در موارد متعدد به نقد حزب رستاخیز و مباینت آن با نظام مشروطیت و دموکراسی اشاره شده است.(2)

در پایان این مبحث خواندن قطعه ای از ادیب برومند خالی از لطف نخواهد بود که در انتقاد از تأسیس حزب رستاخیز سروده شده و طی آن پیش بینی کرده است این حزب نیز سرانجامی نیکو نخواهد یافت؛ همچنان که احزاب پیشین دچار بدفرجامی شدند:

جانشین (حزب ایران نوین)

حزب نوبنیاد (رستاخیز) شد

حزب مردم هم به حکم شهریار

شد برون از گود و حلق آویز شد

از دو حزبی چون نشد کاری درست

رسم تک حزبی بشارت خیز شد

چون هوس گل کرد شاهنشاه را

غرس این تک بوته در پالیز شد

شاه گفت آن کو رود بیرون ز حزب

بایدش بیرون ز کشور نیز شد

زانکه این حزب فراگیر بزرگ

از (ارس) گسترده تا (نیریز) شد

عده ای را نیز دندان طمع

بهر صید مال و منصب تیز شد

بی خبر کاین حزب خلق الساعه نیز

داستانش جمله هزل آمیز شد.

حزب شاهی هیچ گَه چیزی نشد

یا دو روزی چیزَکی ناچیز شد

روزی ار حزبی زملت پا گرفت

شاه دفعش را به جد، پی ریز شد

در سیاست رشد ملت را نخواست

واندرین ره طالب پرهیز شد

کاسه صبر وطن خواهان دگر

از فضولی های شه لبریز شد

عنقریب این شعله هم خواهد فسرد

چند روزی گر شرارانگیز شد

زانکه واریز حساب جوجه ها

فی المثل در آخر پاییز شد(3)

1- . برای کسب اطلاعات بیشتر درباره این نامه ها بنگرید به: خواجه نوری، ابراهیم؛، مکتوب، صص 350 - 355 و صص 387 - 392 و صص 432 - 436.
2- . برای کسب اطلاعات بیشتر از متن نامه های علی اصغر حاج سید جوادی بنگرید به: حاج سید جوادی، علی اصغر؛ نامه ها، صص 6 - 20 و صص 70 - 75 و صص 118 - 123 و صص 134 - 137 و صص 176 - 177 و صص 180 - 185؛ و: هوشنگ مهدوی، عبدالرضا به کوشش؛ انقلاب ایران به روایت رادیو بی. بی. سی.، ص 164.
3- . برومند، ادیب؛ سرود رهایی، صص 501 - 503، (به نقل از: ذاکرحسین، عبدالرحیم؛ پیشین، جلد چهارم، صص 324 - 325.)