حزب رستاخیز؛ اشتباه بزرگ صفحه 185

3- ستایشگریهای چاپلوسانه:

مخالفان حزب رستاخیز، حتی در میان هواداران رژیم پهلوی، به همان افرادی محدود نبودند که شمه ای از نظراتشان را برشمردیم. هر چند در محافل خصوصی و غیررسمی، انتقادهای گسترده ای نسبت به اقدام شاه مطرح می گردید؛ اما در محافل رسمی و علنی، اعتراضات به تأسیس حزب رستاخیز بازتابی نداشت. زیرا «در آن روزها دیگر هیچ کس [...] جرأت انتقاد علیه شاه را نداشت. سرپیچی از فرمانش هم برای اطرافیانش متصور نبود.»(1). کیا، ب.؛ ارتش تاریکی، صص 105 - 106.

بنابراین، سیل حمایتها از حزب رستاخیز و قدردانیهای اغراق آمیز از شاه، فضای مطبوعات و نیز محافل رسمی حاکمیت را آکنده ساخت. دکتر حسین میمندی نژاد، مدیر مسئول نشریه هفتگی رنگین کمان که چندان هم به تحولات داخلی کشور توجه نداشت، دامنه چاپلوسی از شاه را (به خاطر تأسیس حزب رستاخیز) تا 9 شهریور 1357 گسترش داد، در حالی که چند روز قبل از آن، جعفر شریف امامی نخست وزیر وقت، اعلام کرده بود دیگر

حزب رستاخیز را تنها حزب کشور به رسمیت نمی شناسد. در بخشهایی از اظهارات ستایش آمیز میمندی نژاد از شخصیت شاه و صحت غیرقابل انکار تصمیم او در تأسیس حزب رستاخیز آمده است:

از نظر نگارنده شاهنشاه ایران مافوق تمام قوای مملکت هستند، مقامات مختلف مملکت در برابر شاهنشاه مسئول هستند و باید جوابگوی اعمال و افعال خود باشند اما هیچ کس در هیچ

مقامی حق سئوال کردن از شاهنشاه ندارد [... ]حدود سی سال قبل که کتاب ایران باید سوئیس آسیا گردد را انتشار دادم آن کتاب را به شاهنشاه دموکرات ایران تقدیم کردم، شاه دموکراتی که با صراحت به کرات به این مضمون فرموده اند: «گزارش هایی می دهند. بر مبنای آنها طرحی به مرحله اجراء در می آوریم، بعدا در ضمن عمل متوجه می شویم اشتباه بوده است آن را تغییر

می دهیم» و باز هم به صراحت به این مضمون تذکر داده اند: «ممکن است مطلبی گفته شود،

عملی انجام شود، بعدا مقتضیات ایجاب کند تغییر داده شود و حتی عکس آن رفتار شود». پس

با اجازه شاهنشاه می شود مطالبی را گزارش داد و بس] ...]

روی این اصل است که نگارنده فکر می کنم از شاهنشاه که پدر خانواده است سئوالی نباید کرد، چه مصلحت و مقتضیات را ما نمی دانیم با اجازه ای که فرمودند، ممکن است جسارتا نظر

خود را بگوییم اما چه سئوالی می توان کرد... از دولت، از تمام مقامات مملکت می توان سئوال کرد همه حق دارند سئوال کنند، اما از شاهنشاه هیچ کس در هیچ مقام حق سئوال کردن ندارد.