حزب رستاخیز؛ اشتباه بزرگ صفحه 229

اساسنامه برای آن تعیین کرده بود، انجام دهد. پس از گردآمدن اعضاء، هیأت اجرایی موظف بود یک نفر از اعضای خود را به عنوان رئیس و دو نفر از میان خود را به سمت نایب رئیس و دو تن دیگر را به عنوان منشی برگزیند. هیأت رئیسه برای مدت یک سال انتخاب می شدند. هیأت اجرایی موظف بود ماهانه یکبار تشکیل جلسه دهد تا امور جاری حزب را مورد بررسی قرار داده و در حیطه اختیارات خود تصمیم گیری کند و به مورد اجرا بگذارد. هرگاه،

دبیرکل تقاضا می کرد، یا حداقل 20 تن از اعضاء رأی می دادند، هیأت اجرایی می بایست جلسات فوق العاده ای نیز تشکیل دهد. حیطه وظایف و اختیارات هیأت اجرایی عبارت بود از: نظارت بر اجرای مصوبات کنگره و تصمیمات شورای مرکزی؛ تصویب آئین نامه ها؛ تعیین حداقل و حداکثر اعضای کانونها و شوراهای حزب و همچنین نمایندگان هر شورا در شورای بالاتر؛ اظهار نظر و تصمیم گیری درباره اموری که از سوی دبیرکل و یا دفتر سیاسی

ارجاع می شد؛ انتخاب 15 تن از اعضای خود برای عضویت در دفتر سیاسی؛ پیشنهاد طرح مسائل مورد توجه دفتر سیاسی؛ رسیدگی و تصمیم گیری درباره دستور کار کنگره؛ تعیین کمیته های تخصصی برای بررسی مسائل ملی و عمومی؛ بررسی و اظهارنظر درباره داوطلبان نمایندگی مجلسین و انجمنها؛ تشکیل کمیسیون نظارت در کلیه امور حزب و ارسال گزارش آن برای هیأت اجرایی؛ تعیین حسابرس و تعیین بودجه و نمودار سازمانی به پیشنهاد دبیرکل.

در میان ارکان حزب رستاخیز، هیأت اجرایی از جایگاه پراهمیتی برخوردار بود. این که، شکل گیری آن پیش از هر رکن دیگری مورد توجه قرار گرفت به جایگاه قابل توجه آن در سر

و سامان دادن به امور حزب مربوط بود. امیر عباس هویدا دبیرکل در افتتاحیه کنفرانس مؤسسان حزب رستاخیز اهمیت انکارناپذیر هیأت اجرایی در اداره امور حزب را یادآور شد و آن را بازوی اجرایی قدرتمندی برای مقام دبیرکل ارزیابی کرد.(1) پس از تصویب مرامنامه و اساسنامه حزب رستاخیز در کنگره مؤسس با قید قرعه، 226 تن از افراد شرکت کننده در کنگره انتخاب شدند تا اولین اعضای موقت هیأت اجرایی حزب رستاخیز ملت ایران را برگزینند.(2) شاه نیز اصرار داشت اعضای هیأت اجرایی در اولین فرصت انتخاب شوند تا گامی جدی در راه سامان گرفتن حزب برداشته شود.(3) فقط در 16 اردیبهشت 1354 بود که گروه 226 نفره منتخب توانست اعضای 55 نفره هیأت اجرایی را برگزیند.(4) در ترکیب هیأت

1- . خواندنیها، سال 35، ش 67، 20 اردیبهشت 1354، ص 3.
2- . همان، ص 3.
3- . سفری، محمدعلی؛ پیشین، جلد سوم، ص 475.
4- . عاقلی، باقر؛ روزشمار تاریخ ایران، جلد دوم، ص 297.