حزب رستاخیز؛ اشتباه بزرگ صفحه 243

عضویت در دفتر سیاسی دائم حزب معرفی شدند، عبارت بودند از: «دکتر لطف اللّه رئیسی، حسین دها، جلال تقوی، عبدالهادی آقایان، هما زاهدی، دکتر حسین تجدد، دکتر مصطفی الموتی، محمدعلی صفاری، حسین قربانی نسب، فرخ لقا بابان، محمدرضا وکیل گیلانی، دکتر

حسنعلی محقق، دکتر ناصر یگانه،(1) دکتر فریدون معتمدوزیری، جعفر جوادی.»(2)

به روایت مصطفی الموتی، از آغاز فعالیت دفتر سیاسی تا اوایل خردادماه 1357 مهرداد پهلبد همواره نایب رئیس دفتر سیاسی بود و هنگامی که در 12 خرداد همان سال دفتر سیاسی

دائم حزب رستاخیز تشکیل شد سمت نایب رئیسی دفتر به دکتر مصطفی الموتی سپرده شد.(3)

کنگره

طبق اساسنامه حزب رستاخیز کنگره بالاترین رکن حزب به شمار می رفت و قرار بود هر چهار سال یکبار تشکیل شود و اعضای آن از طریق کانونهای حزبی (و بر اساس هر 1000 تن اعضای کانونها یک نفر) انتخاب گردند. عمده وظایف و اختیارات کنگره عبارت بود از: تغییر

و اصلاح در مفاد مرامنامه و اساسنامه حزب رستاخیز؛ انتخاب دبیرکل حزب: تصویب سیاستها و برنامه های کلان حزب. در طول فعالیت حزب رستاخیز، مسئولان حزب سه بار، کنگره بر پا کردند. اولین بار در 10 و 11 اردیبهشت سال 1354 بود که کنگره اول (مؤسس)

1- . ناصر یگانه، فرزند غفار، از ملاکین شهر قزوین، سال 1302، در همان شهر متولد شد. پس از پایان تحصیلات متوسطه، وارد دانشگاه تهران شد و در رشته حقوق لیسانس گرفت و آنگاه، روانه پاریس گردید و تحصیلات خود را تا مقطع دکترای حقوق ادامه داد. پس از بازگشت به ایران به مشاغل قضایی و داوری پرداخت و در وزارت دادگستری، مشاغلی نظیر ریاست شعبه دادگاه، مستشاری دیوان کیفر، ریاست اداره فنی و مدیر کلی قضایی وزارت دادگستری را بر عهده گرفت. در کانون مترقی حسنعلی منصور عضویت داشت و در دوره 21 مجلس شورای ملی نماینده قزوین شد. در کابینه حسنعلی منصور به معاونت پارلمانی و وزارت مشاور رسید و نفوذ بسیاری در دولت وی یافت. پس از منصور، ناصر یگانه، در کابینه هویدا نیز توانست موقعیت سابق خود را حفظ نماید. در سال 1350، به عنوان نماینده مجلس سنا از حوزه تهران انتخاب شد و در همان سال، به رأس قوه قضاییه ارتقاء یافت. یگانه تا واپسین ماههای عمر رژیم پهلوی در این سمت باقی بود. پس از انقلاب دستگیر و زندانی شد و هنگامی که، از زندان رهایی یافت، از بیم دستگیری مجدد به آمریکا رفت و در سال 1377 خود کشی کرد. به نقل از: عاقلی، باقر؛ شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران؛ جلد سوم؛ صص 1814-1817.
2- . الموتی، مصطفی؛ پیشین، جلد 12، ص 400.
3- . همان، جلد 12، ص 401.