حزب رستاخیز؛ اشتباه بزرگ صفحه 273

امیر عباس هویدا، دبیرکل حزب رستاخیز، چند روزی پس از اعلام تأسیس حزب رستاخیز، اعلام کرد تمام فعالان حزبی سابق در تشکیلات جدید پذیرفته خواهند شد و آنان

را زحمتکشانی توصیف نمود که طی سالهای گذشته بار اصلی بازی سیاسی حزبی را بر دوش کشیده اند «و کار کرده اند».(1) هویدا، قصد داشت هم مسلکان سابق خود در حزب ایران نوین را به آینده سیاسی - اداری شان امیدوار سازد. در 12 اسفند 1353، سرتیتر اصلی غالب

نشریات داخلی، حاکی از آن بود که احزاب کشور (حزب ایران نوین و حزب مردم، حزب پان ایرانیست و حزب ایرانیان) به حزب واحد و فراگیر رستاخیز پیوسته اند.(2) این احزاب در

صبح روز دوشنبه 12 اسفند 1353، تقریبا همگی تابلوهای حزبی خود را از سر در ساختمان های مربوطه به زیر کشیده بودند و آمادگی داشتند تا در اولین فرصت انحلال رسمی خود را اعلام کنند.(3) گفته می شد وزیر دادگستری وقت، صادق احمدی، آماده بود تا ترتیبات قانونی لازم را برای انحلال احزاب چهارگانه فوق به انجام رساند.(4)

مصطفی الموتی که خود در جلسه روز یکشنبه 11 اسفند 1353، حضور داشت تأکید می کند که بلافاصله پس از پایان سخنرانی شاه دبیران کل چهار حزب(5) احزاب خود را منحل کرده و به نوعی پیشگام عضویت در حزب جدید رستاخیز شدند: «و حتی فضائلی دبیرکل حزب مردم گفت من همیشه در این فکر بودم که ما و حزب اکثریت برنامه کارمان در تأیید اقدامات شاهنشاه می باشد، چرا از نظر حزبی در دو جهت قرار داریم؟ ولی خوشبختانه اعلیحضرت با نظر تیزبین خود این مشکل را حل کردند و همه زیر یک سقف واحد قرار گرفته و در یک جهت حرکت می کنیم.»(6)

در پاسخ به سئوال خبرنگاران نشریات که در همان جلسه حضور به هم رسانیده بودند، پزشکپور ضمن تمجید از شاه، اصول سه گانه حزب رستاخیز را معتقدات خدشه ناپذیر اعضای حزب پان ایرانیست عنوان کرد: «محسن پزشکپور رهبر پان ایرانیست ها گفت سه اصلی

1- . روزنامه آیندگان، سال 8، ش 2173، پنجشنبه 22 اسفند 1353، ص 1.
2- . برای نمونه بنگرید به: روزنامه آیندگان، سال 8، ش 2165، دوشنبه 12 اسفند 1353، ص 1.
3- . خواندنیها، سال 35، 14 اسفند 1353، ص 5.
4- . همان، ص 5.
5- . لازم به ذکر است که در آن برهه حزب زحمتکشان ملت ایران به رهبری دکتر مظفر بقایی کرمانی نیز به گونه ای تقریبا غیررسمی در عرصه سیاسی کشور فعال بود. بقایی نه تنها حزبش را به نفع رستاخیز منحل نکرد، بلکه طی نامه ای خطاب به شاه نسبت به تأسیس حزب رستاخیز اعتراض نمود.
6- . الموتی، مصطفی؛ پیشین، جلد 12، ص 347.