انتظار چیست، منتظر کیست؟ صفحه 39

1- 46. همان، ج 2، ص 598.

توقیع شریف حضرت بقیهاللَّه علیه السلام به شیخ مفیدقدس سره را با دقّت ملاحظه کنید:

«...فَلْیَعْمَلْ کُلُّ اِمْرِی ءٍ مِنْکُمْ بِما یَقْرَبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنا وَلْیَتَجَنَّبْ ما یُدْنِیهِ مِنْ کِراهِیِّتِنا وَسَخَطِنا، فَإِنَّ اَمْرَنا بَغْتَهً فُجْأَهً حِینَ لا تَنْفَعُهُ تَوْبَهٌ وَلایُنَجِّیهِ مِنْ عِقابِنا نَدَمٌ عَلی حَوْبَهٍ»؛(1)

«امام عصرعلیه السلام در توقیع شریف فرمودند: پس هریک از شما (شیعیان) باید آنچه را که موجب دوستی ما می شود، پیشه خود سازد، و از هر آنچه موجب خشم و ناخشنودی ما می گردد، دوری گزیند. زیرا فرمان ما (امر ظهور) به یکباره وناگهانی فرا می رسد، و در آن زمان توبه و بازگشت برای او سودی ندارد و پشیمانی از گناه نمی تواند او را از کیفر و عقاب ما نجات بخشد».

در حدیثی دیگر که مرحوم نعمانی در کتاب «الغیبه» به سند خود از امام صادق علیه السلام نقل کرده، در رابطه باتهیه سلاح و آمادگی ظاهری نیز چنین آمده است:

«...لیَعِدَنَّ اَحَدکُم لِخُروج اْلقائِم علیه السلام وَلَو سَهْماً فَإِنَّ اللَّهَ تَعالی إِذا عَلِمَ ذلِک مِنْ نِیَّتِهِ، رَجَوتُ لاَنْ یَنسی فِی عُمْرِهِ حَتّی