- دیباچه 1
- اشاره 9
- 1 - 1) ضرورت آگاهی از علایم ظهور 10
- 2 - 1) جداسازی نشانه های ظهور از شرایط و اسباب ظهور 12
- 2) نشانه های ظهور و اقسام آن 17
- اشاره 17
- 1 - 2) علایم متصل و نشانه های منفصل 18
- مسئله ی یکم: توضیحی درباره ی علایم غیر حتمی 29
- مسئله دوم: علایم حتمی 34
- نکته یکم: نفس زکیه و سید حسنی 36
- مسئله سوم) نکاتی در باره ی برخی از نشانه های مهم 36
- نکته دوّم: یمانی، حق جو یا باطل پیشه 39
- نکته سوّم: اختلاف کدام بنی العباس و بر سر کدام حکومت 41
- نکته چهارم: دابّه الارض و صاحب الأمرعلیه السلام 43
- نکته پنجم: طلوع خورشید از مغرب خود 46
- نکته ششم: دجّال، حقیقت، مجاز یا خیال؟ 48
- احادیث دجّال در کتب قدمای امامیه 53
- نظر مهدی پژوهان معاصر در باره ی دجّال 54
- 1 - دجال و صائد بن الصید 65
- دو نکته 65
- 2 - دجال یا دجال ها 66
- الف - کتب اهل سنّت 72
- معرّفی منابعی دیگر برای مطالعه ی بیشتر درباره ی علایم ظهور 72
- ب - کتب شیعه 72
- ایمان به غیب، اولین شاخص تقوی 74
- فصل دوم: انتظار سبز 74
- تعریف ایمان 77
- بعد حمایتی وجود مبارک امام مهدی علیه السلام 81
- امید؛ کلید موفقیت و شاهراه پیروزی 82
- مهدی، ساحل سبز امید 87
- ریشه یابی دشواری «انتظار» 100
- توضیح 100
- 1 - آراستگی به عدالت و تقوا 100
- 4 - لزوم اصلاح طلبی و ظلم ستیزی 110
- شور دلدادگی در شعر انتظار 124
- دو غزل از مولانا فیض کاشانی 134
- غزلیاتی از فخرالدین عراقی 136
- قصیده ای از حکیم متأله مهدی الهی قمشه ای 139
1- 57. علامه سید محمد صدر معتقد است صفت «زکیه» در وهله ی اول می تواند به یکی از این دو معنا باشد: الف - نفس کامل ومهذّب. ب - فردی که دستش به خون دیگری آلوده نشده است، سپس در ادامه معنای اوّل را ترجیح می دهد، همچنین در خود «نفس زکیه» دو معنا را محتمل می داند: مقصود کشته شدن نوع انسان های بی گناه باشد. مقصود کشته شدن فرد صالح معینی باشد و این بار احتمال دوّم را بر می گزیند. برای مطالعه بیشتر: ر.ک. تاریخ الغیبه الکبری / صص 504 و 505.
شب فاصله نیست(1). او جوانی است که در مدینه برای یاری و نصرت آل محمد (صلوات اللَّه علیهم اجمعین) به پا می خیزد - از این رو در برخی از احادیث از وی با عنوان «مستنصر»(2) یاد شده است - و هنگامی که سپاه سفیانی به مدینه می رسد، برادر او را می کشد(3) و وی به حرم امن الهی - مکّه - می گریزد و در آنجا مظلومانه ذبح می شود و این هتک حرمت حریم امن الهی و جنایت وحشیانه، سبب نزول غضب الهی بر سفیانیان می گردد(4). در برخی احادیث، اسم او «محمد بن الحسن» ضبط و معرفی شده است.(5)
لکن افزون بر «نفس زکیه»، در روایات باب از دو تن دیگر نیز یاد