- دیباچه 1
- اشاره 9
- 1 - 1) ضرورت آگاهی از علایم ظهور 10
- 2 - 1) جداسازی نشانه های ظهور از شرایط و اسباب ظهور 12
- 2) نشانه های ظهور و اقسام آن 17
- اشاره 17
- 1 - 2) علایم متصل و نشانه های منفصل 18
- مسئله ی یکم: توضیحی درباره ی علایم غیر حتمی 29
- مسئله دوم: علایم حتمی 34
- مسئله سوم) نکاتی در باره ی برخی از نشانه های مهم 36
- نکته یکم: نفس زکیه و سید حسنی 36
- نکته دوّم: یمانی، حق جو یا باطل پیشه 39
- نکته سوّم: اختلاف کدام بنی العباس و بر سر کدام حکومت 41
- نکته چهارم: دابّه الارض و صاحب الأمرعلیه السلام 43
- نکته پنجم: طلوع خورشید از مغرب خود 46
- نکته ششم: دجّال، حقیقت، مجاز یا خیال؟ 48
- احادیث دجّال در کتب قدمای امامیه 53
- نظر مهدی پژوهان معاصر در باره ی دجّال 54
- 1 - دجال و صائد بن الصید 65
- دو نکته 65
- 2 - دجال یا دجال ها 66
- الف - کتب اهل سنّت 72
- معرّفی منابعی دیگر برای مطالعه ی بیشتر درباره ی علایم ظهور 72
- ب - کتب شیعه 72
- ایمان به غیب، اولین شاخص تقوی 74
- فصل دوم: انتظار سبز 74
- تعریف ایمان 77
- بعد حمایتی وجود مبارک امام مهدی علیه السلام 81
- امید؛ کلید موفقیت و شاهراه پیروزی 82
- مهدی، ساحل سبز امید 87
- ریشه یابی دشواری «انتظار» 100
- توضیح 100
- 1 - آراستگی به عدالت و تقوا 100
- 4 - لزوم اصلاح طلبی و ظلم ستیزی 110
- شور دلدادگی در شعر انتظار 124
- دو غزل از مولانا فیض کاشانی 134
- غزلیاتی از فخرالدین عراقی 136
- قصیده ای از حکیم متأله مهدی الهی قمشه ای 139
1- 78. اکمال الدین / ج 2 / صص 527 و 528؛ الخرائج / ج 3 / ص 1137؛ بحار الانوار / ج 52 / ص 192؛ مستدرک الوسائل / میرزا حسین نوری / ج 12 / ص 326.
2- 79. الارشاد / ج 2 / 371؛ الغیبه / طوسی / ص 453؛ اعلام الوری / ص 426.
است.
نکته ششم: دجّال، حقیقت، مجاز یا خیال؟
یکی از علایم بحث انگیز ظهور، قضیه ی دجّال است که پرسش های زیادی را ایجاد می کند؛ بنا بر این لازم است در این قسمت نکاتی را در باره ی آن بیان کنیم. لیکن پیش از آن شایسته است در باب توصیف دجّال دو حدیث نقل کنیم تا با اوصاف او از زبان روایات بیشتر آشنا شویم. با این هدف، ترجمه یک روایت نبوی و یک حدیث علوی را از حدیقه الشیعه تألیفِ مولی احمد بن محمد معروف به مقدس اردبیلی (متوفای 993 ق) نقل می کنیم:
حدیث نبوی:«عبداللَّه بن عمر از رسول خدا روایت می کند که(1)... حق تعالی هیچ پیغمبری را به دنیا نفرستاد الاّ آن که انذار نمود قومش را از دجّال ولیکن او را در این امت ظاهر گردانید و او - لعنه اللَّه - بیرون خواهد آمد بر خری سوار که عرض میان هر دو گوش آن خر، یک میل باشد و بهشت و دوزخی و کوهی از نان و نهری پر از آب، همراه او سِیر خواهد نمود واکثر تابعان او یهود و زنان و اعراب باشند و در جمیع آفاق خواهد گشت به غیر از مکّه و مدینه که قدمش به حرمین نخواهد رسید «أنا ربّکم الأعلی» خواهد گفت، هرگاه امرِ او بر کسی مشتبه شود باید بداند که خدا أعور نیست و بر خر سوار نمی شود».(2)