نشانه های یار و چکامه ی انتظار صفحه 75

1- 110. بقره/ 2 و 3.

2- 111. بقره/ 5.

روزی داده ایم، انفاق می کنند... آن ها برخوردار از هدایت الهی و رستگارانند.

قرآن کریم، «ایمان به غیب» را اولین شاخص «تقوا» بر می شمارد. بر اساس هستی شناسی توحیدی، عالم از دو بخش «نشئه ی شهود» و «نشئه ی غیب» یعنی عالم مشهود و محسوس و عالم نامشهود و غیر محسوس تشکیل یافته است. موحّدِ متّقی کسی است که عالم نامحسوسِ «غیب» را به همه ی گستردگی و عناصر و اجزاءش باور داشته باشد.

در این زمینه، علامه ی طباطبایی قدس سره چنین می فرمایند:

«الغیب خلاف الشهاده ویطلق علی ما لا یقع علیه الحسّ وهو الله سبحانه وآیاته الکبری الغائبه عن حواسّنا...»(1)

«غیب، ضد شهادت (مشهود) است و بر همه ی امور نامحسوس اطلاق می گردد که خداوند سبحان و نشانه های بزرگ پنهانش را شامل می شود».

از آنجا که حضرت حجت بن الحسن المهدی علیه السلام، منجی موعود و منتظَر، از بزرگترین آیاتِ(2) پنهان الهی است - که خداوند سبحان در