- آغاز سخن 1
- پیش گفتار 6
- معانی بیعت 8
- فصل اول: معانی و مراحل بیعت 8
- بیعت قلبی 10
- بیعت عملی 11
- بیعت زبانی 11
- موارد بیعت در اسلام 13
- بیعت پیامبر با اصحاب 13
- فصل دوم: موارد بیعت در صدر اسلام 13
- بیعت با امام علی علیه السلام 18
- بیعت با امام حسین علیه السلام 19
- بیعت با امام حسن علیه السلام 19
- بیعت با سایر امامان علیهم السلام 20
- بیعت با امام زمان علیه السلام 21
- فصل سوم: بیعت در روایات و ادعیه 23
- بیعت با مهدی از نگاه روایات 23
- اصحاب امام زمان 34
- فصل چهارم: اصحاب و یاران امام زمان علیه السلام 34
- وظایف و تکالیف 35
- بیعت نامه یاران مهدی با آن حضرت 37
- فصل پنجم: بیعت نامه یاران مهدی علیه السلام 37
- سند بیعت نامه 38
- متن بیعت نامه 40
- شرح و توضیح مواد بیعت نامه 42
- دزدی نکردن 43
- زنا نکردن 45
- آدم کشی نکردن 48
- هتک حرمت نکردن 50
- فحش و دشنام ندادن 52
- به خانه ای هجوم نبردن 54
- کسی را نزدن 56
- از حیوان ضعیف کار نکشیدن 57
- با طلا آرایش نکردن 58
- لباس خزّ نپوشیدن لباس حریر و ابریشم نپوشیدن 60
- کفش صدادار به پا نکردن 62
- مسجدی را خراب نکردن 64
- راه را بر کسی نبستن 67
- به یتیم، ظلم و ستم نکردن 69
- ناامن نکردن راه ها 71
- با کسی مکر و حیله نکردن 72
- مال یتیم را به ناحقّ نخوردن 73
- فساد و فحشا نکردن 76
- شراب نخوردن 80
- در امانت خیانت نکردن 83
- خلاف عهد نکردن 85
- مواد غذایی را احتکار نکردن 90
- پناهنده را نکشتن 91
- شکست خورده را تعقیب نکردن 92
- خونی را به ناحقّ نریختن 93
- به شخص مجروح حمله نکردن 94
- لباس زبر پوشیدن 95
- خاک را متکای خود قرار دادن 97
- نان جو خوردن 99
- قناعت کردن و به کم راضی بودن 100
- در راه خدا جهاد و کوشش کردن 103
- بوی خوش استعمال کردن 105
- از پلیدی و نجاست دوری کردن 107
- امر به معروف کردن نهی از منکر نمودن 108
- به چیزی که نمی دانند گواهی ندادن 112
- طلا و نقره ذخیره نکردن 114
- امّا آنچه که امام زمان علیه السلام برای یارانش تعهد می کند: 116
- نتیجه و نگاه کلی 117
پیش گفتار
در دوران کنونی معمولاً افراد برای به دست گرفتن حکومت و اعمال قدرت، از تشکیل حزب و گروه بهره می گیرند و برای رسمیت بخشیدن به آن قدرت، از انتخابات و همه پرسی که به عنوان دمکراسی مطرح شده، استفاده می کنند.
لکن در زمان های گذشته؛ از جمله صدر اسلام، این کار به صورت بیعت انجام می شده است، بیعتی که از کلمه بیع گرفته شده و تداعی کننده نوعی معامله دوطرفه بین مردم و حاکم است. امّا از آنجا که در آن زمان، جمعیت محدودتر بوده و همه تقریباً یکدیگر را می شناختند، این کار به صورت شفاهی انجام می شد، به این معنا که شخصاً حاضر می شدند و دست می دادند و بیعت می کردند؛ یعنی بر مواردی تعهد می دادند. این قول و قرارها آن چنان محکم و استوار بود که تا پای جان نیز می ایستادند و از پیمان خود دفاع می کردند.
البته بسیار واضح است که بین رأی دادن و دست بیعت دادن خیلی فرق است؛ همچنان که بین رأی دادن برای انتخاب وکیل و وزیر و رئیس جمهور، با بیعت کردن با جان و مال با حاکم اسلامی نیز فرق بسیار است.