- آغاز سخن 1
- پیش گفتار 6
- فصل اول: معانی و مراحل بیعت 8
- معانی بیعت 8
- بیعت قلبی 10
- بیعت عملی 11
- بیعت زبانی 11
- موارد بیعت در اسلام 13
- فصل دوم: موارد بیعت در صدر اسلام 13
- بیعت پیامبر با اصحاب 13
- بیعت با امام علی علیه السلام 18
- بیعت با امام حسین علیه السلام 19
- بیعت با امام حسن علیه السلام 19
- بیعت با سایر امامان علیهم السلام 20
- بیعت با امام زمان علیه السلام 21
- فصل سوم: بیعت در روایات و ادعیه 23
- بیعت با مهدی از نگاه روایات 23
- فصل چهارم: اصحاب و یاران امام زمان علیه السلام 34
- اصحاب امام زمان 34
- وظایف و تکالیف 35
- فصل پنجم: بیعت نامه یاران مهدی علیه السلام 37
- بیعت نامه یاران مهدی با آن حضرت 37
- سند بیعت نامه 38
- متن بیعت نامه 40
- شرح و توضیح مواد بیعت نامه 42
- دزدی نکردن 43
- زنا نکردن 45
- آدم کشی نکردن 48
- هتک حرمت نکردن 50
- فحش و دشنام ندادن 52
- به خانه ای هجوم نبردن 54
- کسی را نزدن 56
- از حیوان ضعیف کار نکشیدن 57
- با طلا آرایش نکردن 58
- لباس خزّ نپوشیدن لباس حریر و ابریشم نپوشیدن 60
- کفش صدادار به پا نکردن 62
- مسجدی را خراب نکردن 64
- راه را بر کسی نبستن 67
- به یتیم، ظلم و ستم نکردن 69
- ناامن نکردن راه ها 71
- با کسی مکر و حیله نکردن 72
- مال یتیم را به ناحقّ نخوردن 73
- فساد و فحشا نکردن 76
- شراب نخوردن 80
- در امانت خیانت نکردن 83
- خلاف عهد نکردن 85
- مواد غذایی را احتکار نکردن 90
- پناهنده را نکشتن 91
- شکست خورده را تعقیب نکردن 92
- خونی را به ناحقّ نریختن 93
- به شخص مجروح حمله نکردن 94
- لباس زبر پوشیدن 95
- خاک را متکای خود قرار دادن 97
- نان جو خوردن 99
- قناعت کردن و به کم راضی بودن 100
- در راه خدا جهاد و کوشش کردن 103
- بوی خوش استعمال کردن 105
- از پلیدی و نجاست دوری کردن 107
- امر به معروف کردن نهی از منکر نمودن 108
- به چیزی که نمی دانند گواهی ندادن 112
- طلا و نقره ذخیره نکردن 114
- امّا آنچه که امام زمان علیه السلام برای یارانش تعهد می کند: 116
- نتیجه و نگاه کلی 117
شکست خورده را تعقیب نکردن
«و لا یتبِعُوا مُنْهَزماً»
هر بازی و هر کاری، مقرراتی دارد و دارای ضوابط وقواعد مخصوص به خود است؛ همان طور که صلح و آشتی دارای قانون و مقررات است، جنگ و کشتار هم قواعد خاصی دارد که همه به آن پایبندند؛ مانند نحوه شروع جنگ، زمان و مکان جنگ، محدوده آن، حقوق اسیران و مجروحان، کودکان و زنان،...
در زمان های قدیم به این موارد اهمیت زیادی می دادند؛ یعنی اگرچه مردها با هم جنگ داشتند؛ امّا به زنان و کودکان کاری نداشتند، یا اگر در میدان نبرد به رزم و کشتار می پرداختند، امّا آن گاه که جنگ پایان می پذیرفت، دیگر شمشیر را کنار می گذاشتند، اگرچه در این زمان و با این سلاح ها و موشک ها و بمب ها، آن قواعد هم به هم خورده و کوچک و بزرگ، و زن و مرد نمی شناسد.
یکی از این قواعد و مقررات در جنگ این است که اگر فردی شکست خورد و پشت به میدان کرد و فرار نمود و از کرده خود پشیمان شد، دیگر به تعقیب او نرود؛ البته پر واضح است که به شرطی که قصد مکر و حیله و یا تجدید قوا و حمله مجدّد نداشته باشد.