- کاشکی می آمدی 1
- اشاره 5
- درک انتظار 8
- اشاره 11
- معنای لغوی 12
- بررسی دیدگاه ها 13
- انتظار اصیل 17
- اشاره 19
- الف. توجه به معنا و حقیقت انتظار 20
- ب. بررسی اوراق زرین تاریخ 22
- ج. بررسی مواضع دشمنان 25
- اشاره 28
- الف. توانمندی های فکری 29
- اشاره 31
- ب. توانمندی های روحی 31
- 1. درک قدر 32
- 2. رفعت ذکر 33
- 4. اطاعت و تقوا 34
- 3. دیدن تمام راه 34
- 5. پیوند با خدا 35
- اشاره 36
- ج. برنامه ریزی 36
- 6. تمرین و ممارست 36
- 3. تجزیه هدف 37
- 2. ارزش مندی هدف 37
- 4. ابتناء بر فقه و آگاهی 37
- اشاره 38
- د. توانمندی در عمل 38
- 1. کتاب 39
- 2. میزان 39
- 3. آسیب های عمل 41
- اشاره 43
- یکم. بحران ها 45
- دوم. ساختار وجودی انسان و جهان متحوّل 46
- سوم. ناتوانی مدعیان اصلاح 50
- چهارم. ملاقات ها و راهنمایی ها 52
- پنجم. بشارت ها 57
- اشاره 60
- اشاره 62
- یکم. اقبال 62
- مفهوم اقبال 63
- دوم. میثاق 68
- سوم. پناه 70
- چهارم. توسل 71
- اشاره 79
- یکم. صبر 80
- دوم. ذکر 83
- سوم. اصلاح 84
- چهارم. امید 86
- پنجم. همراهی 87
- ششم. بصیرت 89
- نمونه 1 91
- نمونه 2 94
- نمونه 3 95
- اشاره 98
- 1. پیروزی حتمی سپیدی بر سیاهی 100
- 2. نقش دعا در تعجیل فرج 101
...قلت لأبی جعفر علیه السلام: انّهم یقولون: انّ المهدی لو قام، لاستقامت له الأمور عفواً و لا یهریق محجمه دم. فقال: کلا، و الذی نفسی بیده، لو استقامت لاحد عفواً لاستقامت لرسول الله صلی الله علیه و آله و سلم حین أُدمیتْ رُباعیته و شُجَّ فی وجهه، کلاّ و الذی نفسی بیده حتی نمسح نحن و أنتم العرق و العلق؛ ثم مسح جبهته. (1)
... به خدمت امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم: مردم می گویند چون مهدی قیام کند، کارها خود به خود درست می شود و به اندازه یک حجامت، خون نمی ریزد.
حضرت در پاسخ فرمود: هرگز، به خدای جان آفرین سوگند! اگر قرار بود کار برای کسی، خود به خود درست شود، برای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می شد، هنگامی که دندانش شکست و صورتش شکافت. هرگز چنین نیست که کار خود به خود درست شود. به خدای جان بخش سوگند! کار درست نخواهد شد تا این که ما و شما در عرق و خون غرق شویم. آن گاه به پیشانی خود دست کشید.
انتظار اصیل
اکنون با توجه به معنای لغوی و روایات انتظار و اقوال و دیدگاه ها در این زمینه، می توان گفت: انتظار نه احتراز است و گوشه نشینی، نه اعتراض و نفی طاغوت ها. در واقع، این ها حالت روحی و روانی محض هستند، بلکه انتظار، عمل و اقدام، پویایی و حرکت است. از این رو در
1- الغیبه، نعمانی، ب15، ح2، ص408؛ بحارالانوار، ج 52، ص 358.