نگاهی دوباره به انتظار صفحه 64

بدان درجه از اهمّیّت است که در روایات بسیاری، اعم از شیعه و سنّی، مطرح شده است.

ب. تجربه محبّت و عنایت از محبوب و ضعف و محدودیّت از دیگران

آنان که در این هستی، محبوب ها و رهبران دیگر را آزموده اند و به ضعف ها و محدودیّت ها و پَستی ها و زشتی های آنان آگاه شده اند، وقتی از زبان وحی می شنوند: «ولی ما، به ما، از خودمان مهربان تر و آگاه تر است»(1)، تمام توجهش به او معطوف می شود تا جایی که در کوچک ترین رفتارش، حتّی در صدقه دادن،(2) او را بر خودش پیش می اندازد و قبل از این که به سلامتی خود فکر کند، تندرستی و رفع بلا از او را خواهان است تا جایی که او را بر وجود خود حاکم می کند و