نگاهی دوباره به انتظار صفحه 68

و در نتیجه، خدا، خریدارشان می شود؛

((إنّ اللّه اشتری من المؤمنین)). (1)

وجاهت در حضور حق و در محضر او، برای کسانی است که از غیر او رو برگردانده. به همین سبب، منتظرِ مؤمن، تمام توجّه و وفای خود را در این راه مصرف می کند و به درجه ای می رسد که «افضل اهل هر زمان» لقب می گیرد؛ المنتظرون لظهوره أفضل کلّ زمان.... (2)

دوم. میثاق

((... الّذین یوفون بعهد اللّه ولا ینقضون المیثاق))(3)؛ فرزند انتظار، با توجّه و اقبال قلبی، ارتباط میان خود و حجّت حق را نیرومند می سازد و تا جایی پیش می آید که نه تنها توقّعی از او ندارد، بلکه متعهّد می شود تمام دارایی هایش، خانواده اش، هستی اش و تمام آن چه را خدا به او عطا کرده، در راه محبوب به

1- توبه(9): 111.
2- بحارالأنوار، ج 52، ص 122.
3- «کسانی که به عهد و پیمان با خدا، وفا دارند و تعهّدات خود را نقض نمی کنند» (الرعد(13): 19). در این باره، روایات فراوانی وارد شده است. از امام صادق علیه السلام روایت شده: «نحن ذمّه اللهِ وعهدُ اللهِ فَمَنْ وَفی بعهدنا فقد وَفی بعهد الله و مَنْ حَفَرَها فقد حفر ذمّه اللّه و عهده؛ ما، عهد خدا هستیم. هر کس به عهد ما وفا کند، پیمان با خدا را به جا آورده، هر کس عهد ما را نقض کند، پیمان خدا را شکسته است» (مکیال المکارم، ج 1، ص395).