- کاشکی می آمدی 1
- اشاره 5
- درک انتظار 8
- اشاره 11
- معنای لغوی 12
- بررسی دیدگاه ها 13
- انتظار اصیل 17
- اشاره 19
- الف. توجه به معنا و حقیقت انتظار 20
- ب. بررسی اوراق زرین تاریخ 22
- ج. بررسی مواضع دشمنان 25
- اشاره 28
- الف. توانمندی های فکری 29
- اشاره 31
- ب. توانمندی های روحی 31
- 1. درک قدر 32
- 2. رفعت ذکر 33
- 4. اطاعت و تقوا 34
- 3. دیدن تمام راه 34
- 5. پیوند با خدا 35
- اشاره 36
- ج. برنامه ریزی 36
- 6. تمرین و ممارست 36
- 3. تجزیه هدف 37
- 2. ارزش مندی هدف 37
- 4. ابتناء بر فقه و آگاهی 37
- اشاره 38
- د. توانمندی در عمل 38
- 1. کتاب 39
- 2. میزان 39
- 3. آسیب های عمل 41
- اشاره 43
- یکم. بحران ها 45
- دوم. ساختار وجودی انسان و جهان متحوّل 46
- سوم. ناتوانی مدعیان اصلاح 50
- چهارم. ملاقات ها و راهنمایی ها 52
- پنجم. بشارت ها 57
- اشاره 60
- اشاره 62
- یکم. اقبال 62
- مفهوم اقبال 63
- دوم. میثاق 68
- سوم. پناه 70
- چهارم. توسل 71
- اشاره 79
- یکم. صبر 80
- دوم. ذکر 83
- سوم. اصلاح 84
- چهارم. امید 86
- پنجم. همراهی 87
- ششم. بصیرت 89
- نمونه 1 91
- نمونه 2 94
- نمونه 3 95
- اشاره 98
- 1. پیروزی حتمی سپیدی بر سیاهی 100
- 2. نقش دعا در تعجیل فرج 101
یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور
کلبه اح_زان شود روزی گلستان، غم مخور(1)
سرانجام، دوران انتظار و نهان بودن آخرین منجی، به سر می رسد و به زودی، سپیدی صبح بر سیاهی شب چیره خواهد شد؛ ((ألیس الصّبح بقریب)). (2) آن زمان دور نیست؛ ((إنّهم یرونه بعیداً و نراه قریباً))(3) و این انسان است که با انتخاب خود و فراهم آوردن زمینه ظهور، می تواند بر پا بماند و خود را با این حرکت منظّم هستی، هماهنگ کند و در این فرجام نیک آفرینش، سهیم باشد و به رستگاری برسد، و نیز می تواند حرکتی نکند و وظیفه خود را به نهایت نرساند. آن وقت، ظلمِ فراگیر، زمینه ساز قسط و عدل می شود و سیاهی، زمینه ساز نور می شود و در دل تاریکی ها، چراغ ها افروخته می شود.
1- حافظ.
2- هود(11): 81.
3- مفاتیح الجنان، دعای عهد.