- مقدمه ناشر 1
- وظایف بندگان نسبت به آن حضرت 2
- وظایف بندگان نسبت به آن حضرت 2
- امّا دلیل عقل 2
- اوّل: تحصیل شناخت صفات و آداب و ویژگی های آن جناب 2
- اوّل: تحصیل شناخت صفات و آداب و ویژگی های آن جناب 2
- و امّا دلیل نقل 2
- توجه 5
- دوم: رعایت ادب نسبت به یاد او 12
- دوم: رعایت ادب نسبت به یاد او 12
- گونه اول 13
- گونه دوم 13
- گونه سوم 14
- گونه چهارم 14
- گونه پنجم 15
- گونه ششم 15
- گونه هفتم 33
- اوّل - عقل 56
- سوم: از وظایف بندگان نسبت به آن حضرت علیه السلام 56
- سوم: از وظایف بندگان نسبت به آن حضرت علیه السلام 56
- اشاره 56
- دوم - نقل 57
- پنجم: انتظار فرج و ظهور آن حضرت علیه السلام 62
- پنجم: انتظار فرج و ظهور آن حضرت علیه السلام 62
- چهارم: محبوب نمودن او در میان مردم 62
- مبحث یکم - فضیلت انتظار و ثواب منتظِر و انتظار پیغمبران و امامان نسبت به این امر 63
- مبحث دوم - در وجوب انتظار حضرت قائم علیه السلام بر همه افراد 78
- مبحث سوم - معنی انتظاری که در این اخبار به آن امر گردیده است 82
- مبحث چهارم - آیا در انتظار قصد قربت شرط است یا نه؟ 83
- مبحث پنجم - در بیان حکم ضدّ انتظار یعنی نا امیدی 88
- ششم: اظهار اشتیاق به دیدار آن بزرگوار 98
- هفتم: ذکر مناقب و فضایل آن حضرت علیه السلام 102
- هشتم: اندوهگین بودن مؤمن از فراق آن حضرت علیه السلام 104
- نهم: حضور در مجالس فضایل و مناقب آن حضرت علیه السلام 108
- دهم: تشکیل مجالس ذکر مناقب و فضایل آن حضرت علیه السلام 112
- یازدهم و دوازدهم: سرودن و خواندن شعر در فضایل 114
- سیزدهم: قیام، هنگام یاد شدن نام یا القاب آن حضرت علیه السلام 115
- چهاردهم و پانزدهم و شانزدهم: گریستن و گریانیدن و خود را به گریه کنندگان شبیه نمودن بر فراق آن حضرت علیه السلام 117
- هفدهم: درخواست معرفت امام عصرعلیه السلام از خداوند - عزّوجلّ - 131
- هجدهم: تداوم درخواست معرفت آن حضرت علیه السلام 135
- نوزدهم: مداومت به خواندن دعای غریق 137
- بیستم: دعا در زمان غیبت آن حضرت علیه السلام 138
- دلیل عقل 139
- بیست و یکم: شناختن علامت های ظهور آن حضرت علیه السلام 139
- بیست و یکم: شناختن علامت های ظهور آن حضرت علیه السلام 139
- دلیل نقل 140
- تصدیق بعضی نشانه ها 151
- بیست و دوم: تسلیم بودن و عجله نکردن 152
- بیست و دوم: تسلیم بودن و عجله نکردن 152
- بخش اوّل: در بیان قسمتی از روایات رسیده از امامان 152
- گونه اول 163
- بخش دوم: در بیان گونه های عجله مذموم و آنچه از مفاسد بر آن مترتب می شود و اینکه سبب کفر و الحاد است 163
- بخش دوم: در بیان گونه های عجله مذموم و آنچه از مفاسد بر آن مترتب می شود و اینکه سبب کفر و الحاد است 163
- گونه دوم 164
- گونه سوم 164
- گونه چهارم 165
- گونه پنجم 165
- گونه ششم 166
- گونه هفتم 167
- گونه هشتم 167
- گونه نهم 168
- گونه یازدهم 170
- گونه دهم 170
- گونه دوازدهم 171
- گونه سیزدهم 171
- گونه چهاردهم 172
- بیست و سوم: صدقه دادن به نیابت از آن حضرت علیه السلام 176
- بیست و سوم: صدقه دادن به نیابت از آن حضرت علیه السلام 176
- یکم 179
- توجه و راهنمایی 179
- دوم 180
- بیست و چهارم: صدقه دادن به قصد سلامتی 188
- بیست و پنجم و بیست و ششم: حج رفتن به نیابت از آن حضرت و فرستادن نایب که از طرف آن جناب حج کند 189
- بیست و هفتم و بیست و هشتم: طواف بیت اللَّه الحرام به نیابت از امام علیه السلام و نایب ساختن دیگری تا از طرف آن حضرت طواف نماید 195
- بیست و نهم: زیارت مشاهد رسول خدا و ائمه معصومین علیهم السلام به نیابت از مولایمان صاحب الزمان - عجل اللَّه فرجه الشریف - 197
- سی و یکم: سعی در خدمت کردن به آن حضرت علیه السلام 200
- سی ام: استحباب اعزام نایب 200
- سی و یکم: سعی در خدمت کردن به آن حضرت علیه السلام 200
- دوم 202
- یکی 202
- سوم 203
- چهارم 204
- پنجم 204
- ششم 205
- هفتم 205
- هشتم 206
- چند نکته 207
- اول 207
- چند نکته 207
- دوم 209
- سوم 210
- سی و دوم: اهتمام ورزیدن به یاری آن جناب علیه السلام 211
- سی و دوم: اهتمام ورزیدن به یاری آن جناب علیه السلام 211
- مطلب اول 212
- مطلب دوم 212
- مطلب سوم 213
- توجّه 214
- سی وسوم: تصمیم قلبی بر یاری کردن آن جناب در زمان حضور و ظهور او - عجل اللَّه فرجه - 215
- سی و چهارم: تجدید بیعت با آن حضرت علیه السلام (بعد از فرائض همه روزه و هر جمعه( 219
- سی و چهارم: تجدید بیعت با آن حضرت علیه السلام )بعد از فرائض همه روزه و هر جمعه( 219
- مبحث اوّل: معنی بیعت در لغت و شرع 220
- مبحث دوم: در حکم بیعت 225
- تجدید بیعت در هر روز 226
- دعای عهد 228
- تجدید بیعت در هر جمعه 232
- حکم بیعت به معنی دوم 233
- روشنگری دیگری راجع به بیعت 249
- روشنگری دیگری راجع به بیعت 249
- اول 251
- چهارم 252
- سوم 252
- پنجم 252
- دوم 252
- ششم 253
- هفتم 253
- هشتم 254
- نهم 254
- دهم 255
- سی و پنجم: صله آن حضرت علیه السلام به وسیله مال 256
- سی و پنجم: صله آن حضرت علیه السلام به وسیله مال 256
- توضیح 262
- دو نکته 263
- دو نکته 263
- نکته اول 264
- نکته دوم 265
- سی و ششم: صله شیعیان و دوستان صالح امامان علیهم السلام 266
- سی و هفتم: خوشحال کردن مؤمنین 267
- سی و هشتم: خیرخواهی برای آن حضرت علیه السلام 268
- سی و هشتم: خیرخواهی برای آن حضرت علیه السلام 268
- توضیح و بیان 272
- یادآوری 272
- وجه اول 274
- وجه دوم 275
- وجه سوم 276
- وجه چهارم 276
- تتمّه مطلب و تذکر 277
- چهلم: دیدار مؤمنین صالح و سلام کردن بر آنان 278
- چهل و یکم: درود فرستادن بر آن حضرت علیه السلام 278
- سی و نهم: زیارت کردن آن حضرت علیه السلام 278
- چهل و دوم: هدیه کردن ثواب نماز به آن جناب علیه السلام 282
- چهل و سوم: هدیه نماز مخصوص 283
- چهل و سوم: هدیه نماز مخصوص 283
- هدیه به امام حسن علیه السلام 285
- هدیه به فاطمه زهراعلیها السلام 285
- نماز هدیه به امیر المؤمنین علی علیه السلام 285
- هدیه به امام حسین علیه السلام 285
- هدیه به امام محمد بن علی (باقر)علیه السلام 286
- هدیه به امام علی بن الحسین (زین العابدین)علیه السلام 286
- هدیه به امام جعفر بن محمد (صادق)علیه السلام 286
- هدیه به امام موسی بن جعفر (کاظم)علیه السلام 286
- هدیه به امام محمد بن علی (جواد) و امام علی بن محمد (هادی) و امام حسن بن علی (عسکری)- علیهم السلام - 287
- هدیه به امام علی بن موسی (رضا)علیه السلام 287
- چهل و چهارم: نماز هدیه به آن حضرت به گونه مخصوص در وقت معین 290
- چهل و پنجم: اهداء قرائت قرآن به آن حضرت علیه السلام 291
- چهل و ششم: توسل و طلب شفاعت از خداوند 293
- چهل و هفتم: دادخواهی و توجه نمودن و عرض حاجت بر آن حضرت علیه السلام 295
- چهل و هشتم: دعوت کردن مردم به آن حضرت علیه السلام 299
- چهل و هشتم: دعوت کردن مردم به آن حضرت علیه السلام 299
- اول 308
- دوم 309
- سوم 310
- چهل و نهم: رعایت حقوق آن حضرت و مواظبت بر ادای آن ها و رعایت وظایف نسبت به آن بزرگوار علیه السلام 314
- پنجاهم: خشوع دل هنگام یاد آن حضرت علیه السلام 314
- پنجاه و یکم: عالم باید علمش را آشکار سازد 315
- پنجاه و دوم: تقیّه کردن از اشرار و مخفی داشتن راز از اغیار 316
- پنجاه و دوم: تقیّه کردن از اشرار و مخفی داشتن راز از اغیار 316
- دسته اول 318
- دسته چهارم 319
- دسته سوم 319
- دسته دوم 319
- دسته پنجم 319
- دسته ششم 320
- دسته هفتم 322
- دسته هشتم 324
- پنجاه و سوم: صبر کردن بر اذیت و تکذیب و سایر محنت ها 325
- پنجاه و چهارم: درخواست صبر از خدای تعالی 339
- پنجاه و پنجم: سفارش یکدیگر به صبر 342
- پنجاه و ششم: پرهیز از مجالسی که نام آن حضرت علیه السلام 345
- پنجاه و هفتم: تظاهر با ستمگران و اهل باطل 350
- پنجاه و هشتم: ناشناس ماندن و پرهیز از شهرت یافتن 351
- پنجاه و نهم: تهذیب نفس 356
- شصتم: اتفاق و اجتماع بر نصرت آن حضرت علیه السلام 357
- شصت و یکم: متّفق شدن بر توبه واقعی 358
- شصت و دوم و شصت و سوم: پیوسته به یاد آن حضرت بودن و به آدابش عمل کردن 359
- شصت و دوم و شصت و سوم: پیوسته به یاد آن حضرت بودن و به آدابش عمل کردن 359
- تذکر و راهنمایی 361
- شصت و چهارم: دعا به درگاه الهی برای جلوگیری 366
- شصت و پنجم: این که بدنت نسبت به آن جناب عجل اللَّه فرجه خاشع باشد 367
- شصت و ششم: مقدّم داشتن خواسته 370
- شصت و هفتم: احترام کردن نزدیکان و منسوبین به آن حضرت علیه السلام 371
- شصت و هشتم: بزرگداشت اماکنی که به قدوم آن حضرت علیه السلام زینت یافته اند 372
- شصت و هشتم: بزرگداشت اماکنی که به قدوم آن حضرت علیه السلام زینت یافته اند 372
- مبحث اوّل: ماییم شعائر و اصحاب 373
- مبحث اوّل: ماییم شعائر و اصحاب 373
- وجه اول 373
- وجه دوم 377
- توجه و تحقیق در معنی فرموده امیرالمؤمنین علیه السلام «ماییم شعائر و اصحاب»: بدان که در این حدیث چند وجه محتمل است: یکی: این که اشاره باشد به آنچه در دعای شب نیمه شعبان وارد شده که امامان علیهم السلام اصحاب حشر ونشر می باشند. و از امیرمؤمنان علیه السلام در حدیثی که از بصائر حکایت شده، آمده است: أنا الحاشِرُ إلی اللَّه؛ من حشر دهنده به سوی خداوند هستم. 378
- مبحث دوم: در بیان چگونگی تعظیم آن مواقف و مشاهد 395
- مبحث دوم: در بیان چگونگی تعظیم آن مواقف و مشاهد 395
- گونه اول 396
- گونه دوم 396
- توجه 399
- دنباله ای از بحث 400
- شصت و نهم و هفتادم: وقت ظهور را تعیین نکردن و تکذیب وقت گذاران 402
- شصت و نهم و هفتادم: وقت ظهور را تعیین نکردن و تکذیب وقت گذاران 402
- توضیح 408
- مطلب اول 408
- تتمّه و توضیح 423
- گونه اول 429
- گونه دوم 430
- توجه 437
- توجه و تتمّه مطلب 447
- دنباله ای از بحث در تأیید مطلب 447
- هفتاد و یکم: تکذیب کردن مدعیان نیابت خاصه از آن حضرت علیه السلام در زمان غیبت کبری 448
- هفتاد و یکم: تکذیب کردن مدعیان نیابت خاصه از آن حضرت علیه السلام در زمان غیبت کبری 448
- مطلب اول 450
- توجه 451
- تتمّه ای پر سود 464
- دو نکته 466
- هفتاد و دوم: درخواست دیدار آن حضرت با عافیت و ایمان 468
- هفتاد و دوم: درخواست دیدار آن حضرت با عافیت و ایمان 468
- تتمّه ای پر سود 471
- تذکر 471
- هفتاد و سوم: اقتدا و تأسّی جستن به اخلاق و اعمال آن حضرت علیه السلام 489
- هفتاد و سوم: اقتدا و تأسّی جستن به اخلاق و اعمال آن حضرت علیه السلام 489
- توضیح 489
- هفتاد و چهارم: حفظ زبان از غیر یاد خداوند و مانند آن 502
- هفتاد و چهارم: حفظ زبان از غیر یاد خداوند و مانند آن 502
- توضیح 504
- اول 507
- دوم 509
- سوم 509
- چهارم 510
- پنجم 511
- مبحث اول 517
- توجّه و توجیه 517
- مبحث دوم 518
- مبحث سوم 518
- مسأله دیگر 533
- هفتاد و پنجم: نماز آن حضرت - عجل اللَّه فرجه - 534
- هفتاد و پنجم: نماز آن حضرت - عجل اللَّه فرجه - 534
- توجه و تتمّه ای پرسود 541
- هفتاد و ششم: گریستن در مصیبت مولایمان شهید مظلوم 542
- هفتاد و هفتم: زیارت قبر مولایمان امام حسین علیه السلام 544
- هفتاد و هشتم: بسیار لعنت کردن بر بنی امیّه در آشکار و پنهان 548
- هفتاد و هشتم: بسیار لعنت کردن بر بنی امیّه در آشکار و پنهان 548
- توجه 551
- هفتاد و نهم: اهتمام در ادای حقوق برادران دینی 553
- مطلب اول 561
- هشتادم: مهیّا کردن سلاح و اسب در انتظار ظهور آن جناب 561
- هشتادم: مهیّا کردن سلاح و اسب در انتظار ظهور آن جناب 561
- مطلب دوم 563
- دو نکته 565
- توضیح 565
- توجه 569
- توضیح 569
- فهرست منشورات مسجد مقدّس جمکران 570
امامان علیهم السلام در امور دیگر از ثواب و عقاب و وعده و وعیدها و … صادر گردیده نیز قیاس می کند، و بدین ترتیب در شمار گمراهان و کفار قرار می گیرد، پناه بر خدا.
گونه دوازدهم
بسا می شود که شخص عجول شتابزده به سبب عدم اعتقاد یا شک، که بر اثر کم صبری و تنگی سینه او است، مؤمنین اهل یقین که منتظر ظهور و فَرَج مولای مان علیه السلام هستند را به تمسخر و استهزا می گیرد، و با این کار خدای - عزّوجل - و اولیای اوعلیهم السلام را استهزا می نماید. و بدون تردید چنین شخصی کافر است و با خداوند - جل شأنه - عناد ورزیده است، «اَللَّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَیَمُدُّهُمْ فِی طُغْیانِهِمْ یَعْمَهُونَ» (1)؛ خداوند آن ها را استهزا می کند و آنان را در طغیانشان سرگردان رها می سازد. و چنین کسانی به سان قوم نوح باشند، آن کافرانی که خدای تعالی درباره آن ها فرموده: «وَیَصْنَعُ الفُلْکَ وَکُلَّما مَرَّ عَلَیْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ قالَ إِنْ تَسْخَرُوا مِنّا فَإِنّا نَسْخَرُ مِنْکُمْ کَما تَسْخَرُونَ * فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ یَأْتِیهِ عَذابٌ یُخْزِیهِ وَیَحِلُّ عَلَیْهِ عَذابٌ مُقِیمٌ» (2)؛ و کشتی را (نوح) می ساخت. و هرگاه جمعی از افراد قومش بر او می گذشتند او را مسخره می کردند (نوح) می گفت اگر امروز شما ما را مسخره کنید ما هم (روز دیگری) شما را به تمسخر گیریم که بعد از این بدانید کدامیک از ما و شما را عذاب خوار کننده خواهد گرفت و عذاب دائم خواهد رسید.
گونه سیزدهم
گاهی شتابزدگی موجب خشم بر خالق متعال و رضا ندادن
1- 227. سوره بقره، آیه 15.
2- 228. سوره هود، آیه 38 و 39.