بدعت معیارها و پیامدها صفحه 118

نیافت، [باید] در هنگام حج، سه روز روزه [بدارد]؛ و چون برگشتید، هفت [روز دیگر روزه بدارید]؛ این، ده [روزِ] تمام است. این (حج تمتع) برای کسی است که اهل مسجدالحرام [مکه] نباشد؛ و از خدا بترسید و بدانید که خدا سخت کیفر است.

تفسیر آیه شریفه این‌گونه است: هرکس به سبب تمام کردن اعمال عمره از احرام بیرون آمد و از آنچه بر محرم حرام است، مانند استعمال بوی خوش، پوشیدن لباس دوخته، هم بستری با زنان و. . . تمتع یافت (بهره‌مند شد) و پس از آن، به سوی انجام اعمال حج رفت، «[باید] آنچه از قربانی میسر است، یعنی شتر یا گاو یا گوسفند، هر کدام که در توان اوست، قربانی کند. آن‌گاه این آیه حکم کسی را که قادر به این کار نباشند، بیان فرموده که ده روز روزه گرفتن است و کیفیت این روزه نیز چنین است: سه روز پشت سر هم در همان ایام حج و هفت روز پس از اینکه به وطن خود بازگشتید و این، ده [روز] تمام است. این (حج تمتع) وظیفه واجب کسی است که اهل و خاندان او ساکن مکه نباشند؛ یعنی حاجی از اهل مکه و روستاهای همجوار آن نباشد و در مورد آنچه در باب حج از جانب پروردگار بر آن فرمان یافته یا از آن نهی شده‌اید از خدا بترسید و بدانید که خدا سخت کیفر است.

این آیه آشکارا بر جواز تمتع بردن از محرمات احرام پس از پایان اعمال عمره و پیش از احرام بستن برای اعمال حج دلالت می‌کند و احدی ادعا نکرده است که این آیه به وسیله آیه دیگری نسخ (باطل) شده یا به وسیله سخنی یا عملی از سوی پیامبر اکرم (ص) نقض گردیده، بلکه برعکس، وارد شده است که آن حضرت که درود خداوند بر او باد، آن را تأکید فرموده و به انجام آن فرمان داده است. سیره‌نویسان و اهل تاریخ روایت کرده‌اند: