بدعت معیارها و پیامدها صفحه 121

رسول خدا (ص) نیز به آن عمل کرده است (منظورش متعه در حج بود) . . .»(1)

از «سعید بن مسیب» نقل است:

عمر بن خطاب از متعه در ماه‌های حج نهی کرد و گفت: «من به همراه رسول‌خدا (ص) این کار را انجام دادم، اما اینک از آن نهی می‌کنم و این بدان جهت است که هرکدام از شما [ممکن است] از شهر و دیاری دور به سفر حج آمده باشد و چون احرام عمره می‌بندد، گرد و غبار سفر و آشفتگی حاصل از آن در وی موجود است و با این حال لبیک می‌گوید. آن‌گاه اگر بعد از طواف خانه کعبه از احرام بیرون بیاید و لباس بپوشد و بوی خوش استعمال کند و اگر همسرش در کنار او باشد، با وی نزدیکی کند و در روز ترویه احرامی ببندد و برای اعمال حج به سوی منا بیرون برود، دیگر برای این حج لبیکی نگفته که همراه با گرد و غبار و آشفتگی سفر باشد و لبیک نیز منحصر به یک روز می‌شود؛ درحالی‌که فضیلت حج از عمره بیشتر است. اگر ما مردم را آزاد بگذاریم، زیر بوته‌های اَراک نیز با زنان خود هم آغوش خواهند شد. . .»(2)

«ابن حزم» نیز نقل کرده است:

عمر بن خطاب گفت: «دو متعه در زمان پیامبر اکرم (ص) بود که من از آنها نهی می‌کنم و کسی را که به انجام آنها مبادرت نماید، خواهم زد» . وی گوید: «این تعبیر ایوب است، اما روایت خالد چنین است:

من از آن دو متعه نهی می‌کنم و هرکس را که به انجام آنها مبادرت کند، عقوبت خواهم کرد: یکی متعه زنان و دیگری متعه حج»(3)

1- سنن نسائی، ج ۵، ص١۵٣.
2- جمع الجوامع، سیوطی، ج ٣، ص٣٢.
3- ابن‌حزم، المحلّی، ج ٧، ص ١٠٧؛ الجامع لأحکام القرآن، ج٢، ص٣٩٢.