بدعت معیارها و پیامدها صفحه 136

شب، نماز روز بخواند. ولی به ابوبکر و عمر و سایر اصحاب چنین فرمانی ندادند.(1)

از «عبیدالله بن عبدالله بن عتبه» نقل است:

در هاجره (از زوال ظهر تا عصر) بر عمر بن خطاب وارد شدم و او را دیدم که مشغول نماز است. من نیز پشت سر او ایستادم. وی مرا به نزدیک خواند تا اینکه دوش به دوش او در سمت راستش قرار گرفتم و چون یرفا (خادم عمر) وارد شد، قدری عقب رفتم و پشت سر عمر صفی تشکیل دادیم.(2)

در این روایت، از یک‌سو، نمازی که در این وقت خوانده شود، طبق قاعده باید نافله ظهر باشد و از سوی دیگر، عنوان عملی که عمر مشغول به انجام آن بوده، برای ما مجهول است که آیا نماز ضحی بوده است یا نماز دیگر. به‌ویژه پسرش، عبدالله بن عمر - چنان‌که بعدتر خواهد آمد - شهادت داده که پدرش هیچ‌گاه نماز ضحی نخوانده است.

ابوهریره نیز دراین‌باره می‌گوید: «من به جز یک بار ندیدم که پیامبراکرم (ص) نماز ضحی بخواند»(3)

این روایت نیز از اجمال در دلالت بر خصوصِ نماز ضحی رنج می‌برد؛ زیرا احتمال می‌رود پیامبر اکرم (ص) به دلیل حاجت یا به دلیل دیگری در آن وقت از روز به نماز ایستاده باشد و آن دلیل از ابوهریره پوشیده مانده باشد.

از انس نقل است:

1- زادالمعاد، ج ١، ص٢۶٨.
2- موطأ مالک، ج ١، ص ١١٢.
3- مسند احمد، ج ٢، ص ۴۴۶.