بدعت معیارها و پیامدها صفحه 137

رسول خدا (ص) را دیدم که در سفری هشت رکعت نماز ضحی به‌جا آورد. وقتی که نماز آن حضرت به پایان رسید، فرمود:

إِنّی صَلَّیْتُ صَلاةَ ورَغْبَةٍ، سَأَلْتُ رَبِّی ثَلاثاً فَأَعْطَانی إِثْنَیْنِ ومَنَعَنِی واحِدَةً: سَأَلْتُهُ أَنْ لایَبتَلیَ اُمَّتِی بالسِّنینَ؛ فَفَعَلَ وسَأَلْتُهُ ألاّ یُظْهِرَ عَلَیْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَفَعَلَ، وسَأَلْتُهُ ألاّ یُلْبِسَهُمْ شِیَعاً، فَأَبَی عَلَیَّ.(1)

نمازی که اینک به‌جا آوردم، هم برایم امیدبخش بود و هم نگران‌کننده؛ سه چیز از پروردگارم خواستم که دو چیزش را به من عطا فرمود و دیگری را به من نداد: از او خواستم که امت مرا به قحطی مبتلا نکند و او پذیرفت. . . از او خواستم که دشمنان امت مرا بر آنان مسلط نگرداند و او پذیرفت. . . و از او خواستم تا وحدت امت مرا دستخوش تفرقه نگرداند، اما این خواسته را نپذیرفت.

این حدیث نیز مجمل است و خصوصیتی در دلالت بر نماز ضُحای متداول میان اهل سنت ندارد، افزون بر آنکه با آن واقعیت تاریخی که بر امت اسلام گذشته نیز متناقض است؛ زیرا امت اسلام هم دچار قحطی شدند و هم سال‌های طولانی دشمنانشان بر آنها تسلط یافتند و همواره نیز چنین بوده است و این، خود، اطمینان ما را به اینکه این روایت جعلی و ساختگی باشد، بیشتر می‌کند.

دو - روایات ضعیف و جعلی

ابن قیم الجوزیه درباره احادیث وارده درباره نماز ضحی می‌نویسد: «بعضی از این روایات، جعلی بوده [است] و استدلال به آنها جایز نیست»(2)سپس چند حدیث را که دانشمندان علم رجال تصریح کرده‌اند